محسن عباس نژاد
81
قرآن و طب ( فارسى )
« از زنان شما آنها كه از حيض شدن نوميد شدهاند ، اگر مشكوك شديد و نيز آنها كه حيض نشدهاند عده شان سه ماه است . و بارداران مدتشان اين است كه بار خويش بگذارند . » دورهى انتظار كه اينجا مورد گفتوگو است دورهاى است كه بين اعلام طلاق و موقعى كه طلاق قطعى مىشود جريان دارد . زنانى كه گفته شده « از حيض شدن نوميد شدهاند » آنهايى هستند كه به يائسگى رسيدهاند پس براى اينها مهلت احتياطى سه ماهه پيشبينى شده ، در سرآمد اين مهلت زنان مطلقهى يائسه آنگاه مىتوانند دوباره ازدواج كنند . براى زنانى كه هنوز حيض نديدهاند بايد به مدت يك حاملگى منتظر شد . براى زنان آبستن ، طلاق جز پس از پايان حاملگى قطعيت نمىيابد . مجموع اين احكام ، با دادههاى فيزيولوژى كاملا هماهنگ است . به علاوه مىتوان در نصوص قرآن راجع به بيوگى همان گونه مقررات قانونى منصفانه را يافت . بدينترتيب ، در مورد بيانات نظرى مربوط به توليد مثل همانند دستورات عملى مقرر دربارهى زندگى جنسى همسران ، ملاحظه مىشود كه هيچيك از مقرراتى كه در اينجا نقل شدند با دادههاى معارف جديد و يا با آنچه كه مىتواند منطقا از آن نتيجه شود ، مخالف نيست . « 1 » آيه : 219 يَسْئَلُونَكَ عَنِ الْخَمْرِ وَ الْمَيْسِرِ قُلْ فِيهِما إِثْمٌ كَبِيرٌ وَ مَنافِعُ لِلنَّاسِ وَ إِثْمُهُما أَكْبَرُ مِنْ نَفْعِهِما وَ يَسْئَلُونَكَ ما ذا يُنْفِقُونَ قُلِ الْعَفْوَ كَذلِكَ يُبَيِّنُ اللَّهُ لَكُمُ الْآياتِ لَعَلَّكُمْ تَتَفَكَّرُونَ . آيات مرتبط : 29 ، 57 ، 172 بقره - 5 ، 90 ، 91 ، 92 ، 93 مائده - 67 نحل موضوعات : بهداشت - بهداشت تغذيه - تحريم مسكرات و ثمرات بهداشتى آن منبع : بهداشت در قرآن صفحات : 626 تا 643 تحريم شرب مسكرات و ثمرات بهداشتى و سلامت ساز آن براى فرد و جامعه ضرورت تعيين و تشخيص محدودههاى حلال و حرام الهى در زمينههاى مختلف من جمله مواد غذايى را بيشتر بايد در ارتباط با آيهى 29 سورهى بقره / 2 دانست چون خداوند در اين آيه مىفرمايد : هُوَ الَّذِي خَلَقَ لَكُمْ ما فِي الْأَرْضِ جَمِيعاً يعنى « او خدايى است كه همه آنچه در زمين وجود دارد براى شما آفريد . » و بديهى است كه برخوردارى انسان از تمام اين نعم مشروط به رعايت اصول و ضوابطى است كه مهمتر از همه شناخت نعمت و كم و كيف به كارگيرى يا استفاده از آن است ، لذا در اينجا بايد اصل حليّت يعنى آنچه پاك و طيّب مىباشد از آنچه جزو خبائث بوده و يا استفاده از آن محدود و مشروط شده است روشن گردد . اين مرزبندى را خداوند در آيات 57 و 172 بقره - 5 مائده و 157 سورهى اعراف / 7 با بيان وَ يُحِلُّ لَهُمُ الطَّيِّباتِ وَ يُحَرِّمُ عَلَيْهِمُ الْخَبائِثَ ؛ مشخص فرموده است ، يعنى آنچه را كه براى تأمين و حفظ سلامت و بهداشت انسان خوب و مناسب است براى مسلمانان حلال و آنچه را كه با طبع و سلامت افراد مؤمن ناساز و مشكلزاست حرام مىنمايد . و اين مرزبندى چنان است كه امروز با گذشت بيش از 14 قرن اگر انديشمندانه و باانصاف علّت و دلايل
--> ( 1 ) . براى آگاهى از احكام صحيح شرعى در موارد مختلف اين بخش به كتب فقه مراجعه فرمائيد ( مترجم ) .