رسوب آنها گزارش نشده است . اثر روزه بر كاهش وزن : كم شدن وزن بدن به ميزان 7 / 1 كيلوگرم تا 8 / 3 كيلوگرم پس از يك ماه روزه دارى در تحقيقات مختلف گزارش شده است . مقدار كاهش وزن در افراد چاق بيشتر از افراد با وزن معمولى يا لاغر مىباشد . اثر روزه در زنان باردار : نخوردن غذا در زنان سبب كاهش غلظت قند و انسولين سرم مىشود و اين كاهش در زنان باردار بيشتر از زنان غير باردار است . تجربيات حيوانى نشان داده است كه حتى در مواردى كه مادر به مدت طولانى بدون غذا مانده انرژى جنين از راههاى جبرانى متابوليسم تأمين مىشود . وزن بيش از 13300 نوزادى كه مادران آنها يك ماه از دوران حاملگى را روزه داشتند با وزن نوزادان ديگر تفاوتى آشكار را نشان نداده است . زنان شيردهى كه روزه مىگيرند ممكن است غلظت سديم و اسيد اوريك سرم آنها تغيير كند ولى بررسى كه اثر شيردهى را بر كاهش رشد و وزن طفل مشخص كند گزارش نشده است . هرچند از بررسيهاى فوق نمىتوان نتيجه‌گيرى قطعى كرد چون احتمال وجود اين نظر كه غذا نخوردن مادر باردار ممكن است موجب اختلالاتى در رشد جنين شود كه در سالهاى بعد از تولد او بروز كند شايد بهتر باشد كه زنان باردار و شيرده از روزه دارى معاف شوند و يا مخير به انتخاب در عمل گردند و اگر بيم ضرر براى زن حامله يا جنين مىرود روزه براى وى واجب نخواهد بود . تحقيقات مختلف علمى ديگر نيز در افراد روزه‌دار نشان داده است كه در جريان ماه صيام و پس از آن ، در وضعيت بيوشيميايى و الكتروليتهاى خون تغيير فاحشى ايجاد نشده و با متابوليزه شدن ذخاير اضافى بدن به خصوص مواد لپييدى يا چربيها كبد و ديگر اعضاى حالت طبيعى پيدا مىكنند . دكتر ژان فروموزان J . Fromosan مىگويد : ذخاير گليكوژن كبدى و چربى بدن براى يك ماه امساك از غذا به حالت روزه‌دارى كافى است . دكتر ولاديمير نيكى تين با آزمايشات مختلف روى موشهاى صحرايى نشان داده است كه با گرسنه نگاه داشتن آنها به روش مخصوص عمر متوسط 5 / 2 ساله آنها را مىتوان به 5 / 4 سال افزايش داد . اين دانشمند معتقد است كه در جريان گرسنگى كوتاه‌مدت غدد فوق كليوى ترشحات خود را در جهت تأمين سلامت بدن تنظيم مىكند . همچنين مطالعات تحقيقى ديگر كه به صورت روزه‌ى بهداشتى نزد افراد مختلف انجام شده نتيجه‌اش با كند شدن ضربان قلب ، پايين آمدن فشار خون و كاهش حرارت بدن و يا به طور خلاصه نقصان متابوليسم پايه همراه بوده است . مطالعات ديگرى كه در جريان روزه‌دارى تجربى افراد داوطلب صورت گرفته نشان داده است كه در 2 - 3 روز اول روزه‌دارى مقدار اسيدهاى چرب استريفه نشده‌ى كلسترول و مواد ستونيك سرم نقصان مىيابد و از روز چهارم به بعد اين مقادير ثابت مىشوند . منحنى ترشح انسولين در خون متناسب با مقدار گلوكز خون تغيير مىكند و در نتيجه چربيهاى ذخيره شده در بدن متابوليزه شده و واكوئلهاى انباشته از چربى داخل سلولى را به تدريج تخليه و فضاى سلولى را براى به دست آوردن فعاليت طبيعى مناسب مىسازد . ازاين‌رو مىبينيم كه به قول دكتر الكسيس كارل : بدن پس از يك ماه روزه دارى خانه‌تكانى كرده از قيد و بند سموم و مواد ذخيره شده زيان‌بخش و زايد آزادى يافته حالت موتور تازه تعمير را پيدا مىكند . و با توجه به اينكه رمضان از ماده « رمض » يا سوزاندن گرفته شده