[ سوره آل عمران ] آيه : 27 تُولِجُ اللَّيْلَ فِي النَّهارِ وَ تُولِجُ النَّهارَ فِي اللَّيْلِ وَ تُخْرِجُ الْحَيَّ مِنَ الْمَيِّتِ وَ تُخْرِجُ الْمَيِّتَ مِنَ الْحَيِّ وَ تَرْزُقُ مَنْ تَشاءُ بِغَيْرِ حِسابٍ موضوعات : خلقت انسان - مراحل خلقت - آفرينش از خاك - برانگيختن زنده از مرده منبع : طب در قرآن صفحه : 59 برانگيختن زنده از مرده آيه‌ى 27 آل عمران « 1 » اشاره به اين موضوع دارد . در تفسير اين آيه گفته شده است : آيه به معنى آفرينش حيوان از نطفه و نطفه از حيوان است . لكن نطفه خود جاندار است و در حقيقت آفرينش موجود زنده از موجود زنده‌ى ديگرى است و معنى آيه‌ى كريمه بر آن منطبق نمىباشد . اگر گفته شود معنى آيه خلق آدم از گل ، يعنى خلق زنده از مرده است ، اين صحيح خواهد بود لكن مقصود آيه اين نيست ، زيرا معنى مستفاد از آيه اين است كه خلق ، امرى عادى بوده كه مستمرا با فرارسيدن شب و روز به طور عادى تكرار مىشود خداوند براى تفهيم اين منظور به ما پديده‌اى را مثال مىزند كه هر روز ما شاهد آنيم ، يعنى تكرار شب و روز شايد تفسير آيه اين باشد كه آفرينش زنده از مرده به طورى كه هر روز حاصل مىشود ، تغذيه‌ى موجودات زنده از موجودات بىجان باشد ، يعنى نوزاد با خوردن شير و امثال آن ، رشد مىكند . و غذا يك شىء مرده است . و شكى نيست كه قدرت تبديل اشياء مرده به عناصرى قابل جذب براى بدن و رشد بدن به وسيله‌ى آنها به طورى كه جزئى از بدن و از نوع آن شوند ، مهم‌ترين علامتى است كه جسم زنده را از مرده متمايز مىسازد . امّا آفرينش مرده از زنده ، مىتواند از قبيل ترشح شير از سينه باشد ، زيرا شير مايعى است كه هيچ موجود زنده‌اى در آن وجود ندارد . و بدين‌ترتيب است كه زنده را از مرده و مرده را از زنده مىآفريند و خداوند به منظور و اسرار كتاب خود آگاه‌تر است .

--> ( 1 ) . « شب را در روز نهان‌سازى و روز را در پرده شب ناپديد گردانى . زنده را از مرده و مرده را از زنده برانگيزى و به هركه خواهى روزى بىحساب عطا فرمايى . » ( آل عمران / 27 »