و يا كاهش يا افزايش فشار خون درصدد توضيح اثر سردى و يا گرمى غذاها بوده‌اند . كه البته تمامى اين استدلالات با سردمزاجى و يا گرم‌مزاجى انسانها نيز گره خورده است . به عبارت ديگر تفاوت انسانها در عملكرد اعضاى بدن مىتواند منشاى سردمزاجى و گرم‌مزاجى آنها باشد و تعامل انسان سردمزاج با غذاى سرد و انسان گرم‌مزاج با غذاى گرم‌مزاج مىتواند شديدتر و سريع‌تر اتفاق افتاده و آثار گرمى و سردى را آشكار سازد . البته با هيچ‌يك از فرضيه‌هاى ذكرشده ، اثرگذارى غذاها بر مزاج انسان قابل توجيه نيست . چون هر قدر يك غذا از نظر ميزان كالرى توليدى در سطح پايينى باشد ، باز در اثر متابوليسم در بدن توليد انرژى مىكند و هيچ غذايى باعث كاهش سطح انرژى بدن نمىشود . سردمزاج و يا گرم‌مزاج بودن يك غذا را مىتوان تا حدودى به خاصيت آن غذا در توليد محيط اسيدى ( اسيدوز ) يا بازى ( آلكالوز ) منطبق كرد . براساس نوع تغييرى كه غذا در PH محيط داخلى بدن ايجاد مىكند به سردمزاج يا گرم‌مزاج تقسيم شود و با توجه به اثرات سريع مواد غذايى در تغيير PH خون ، اين فرضيه در مورد مزاج غذاها منطقىتر به نظر مىرسد . شايان توجه است كه هنوز هيچ‌يك از فرضيه‌هاى مطرح‌شده به اثبات نرسيده است و در اين خصوص مطالعه و پژوهش بيشترى مورد نياز است .