در اين قسمت برآنيم تا شما را با گوشه‌هايى از زندگى برخى پزشكان نامى ايران آشنا كنيم . 1 - 3 - 1 - ابن ربن طبرى ابو الحسن على بن سهل بن ربن الطبرى ، اهل طبرستان بوده است . نخست در خدمت مازيار ، شاهزاده ايرانى بوده و پس از مرگ وى ، در خدمت خليفه متوكّل درآمده است . مهم‌ترين اثر وى كتاب " فردوس الحكمه " مىباشد كه اكثر مطالب آن در باب پزشكى است ولى در مورد زيست‌شناسى ، جنين‌شناسى ، روانشناسى ، فلسفه و . . . نيز مطالبى در آن وجود دارد . همچنين در اين كتاب راجع به تكوين چهار عنصر و طبائع چهارگانه و نيز درباره‌ى مواد دارويى و زهرشناسى مفصلا بحث شده است . اين كتاب قديمىترين اثر به زبان عربى است كه درباره‌ى طب ، از يك پزشك ايرانى به‌طور كامل برجا مانده است . 2 - 3 - 1 - رازى ابو بكر محمّد بن زكرياى رازى در سال 251 ه . ق در شهر رى ديده به جهان گشود . ابتدا به علوم شيمى و موسيقى پرداخت ولى با گذشت زمان به پزشكى علاقه‌مند شد . استادان رازى در علوم طبيعى و ساير علوم مشخص نيستند . او در طب استاد خاصى نداشته و طب را با نبوغ كم‌نظير خود از طريق مطالعه‌ى كتب و تجارب بالينى و بيمارستانى آموخته است . از مشخصات بارز وى دقت و توجه فراوان در شرح‌حال‌گيرى از بيماران و توجه به مسايل بالينى است . وى در اين شرح‌حال‌ها وضعيت بيمار ، طرز درمان و علايم حياتى را ثبت مىكرده و بسيارى از كتب مهم خود را به كمك همين نوشته‌ها ( در زمان