آن نباشد . اگر ادرار را از نزديك نگاه كنيم غليظتر به نظر مىرسد تا اينكه از دور نگاه كنيم . بدين‌ترتيب مىتوان با نگاه از دور يا نزديك عيوب را جداگانه تشخيص داد . * علايم اوّليه‌ى ادرار ، وضع كبد ، مجراى مواد مائى ( مجارى ادرارى ) و چگونگى رگها را نشان مىدهد و به كمك آن مىتوان بيمارىها را شناخت . علايمى كه ادرار نشان مىدهد شامل رنگ ، هيئت يا قوام ( رقّت و غلظت ادرار ) ، ته‌نشين و درد ، حجم ، بو ، روشنى و تيرگى ( شفاف بودن يا كدر بودن مايع ادرار از نظر عبور نور ) و كف مىباشد . - رنگ ادرار 1 - رنگ زرد در ادرار انواعى دارد كه هركدام نشان‌دهنده‌ى حالت خاصى است . مثلا زرد طلايى يا زرد نارنجى يا زرد زعفرانى كه نشان‌دهنده‌ى گرم‌مزاجى است و درجات گرمى مزاج برحسب نوع رنگ‌ها مشخص مىشود . مواردى مثل حركات سخت ، دردها ، گرسنگى و كمبود آب موجب تغيير رنگ ادرار به زرد مىشوند . 2 - انواع رنگ سرخ ادرار مثل سرخ مايل به سفيد ، گلى ، خونى و سرخ تيره ديده مىشوند . ميزان اين رنگ‌ها دلالت بر چيره شدن خون دارد . رنگ سرخ مايل به زعفرانى غالبا نتيجه‌ى بيمارى كيسه‌ى صفرا است . اگر رنگ سرخ به تيرگى بزند ، نشانه‌ى آن است كه خون بيشتر چيره شده است . 3 - رنگ سبز در ادرار را برحسب درجات رنگ مىتوان به پسته‌اى ، زنگارى و گندنايى ( به رنگ تره ) تقسيم كرد . اگر ادرار به رنگ‌هاى پسته‌اى يا پونه‌اى نزديك شود ، نشانه‌ى سردى است . ادرار آبى آسمانى نشانه‌ى سردى