برخى اعمال دينى مثل غسل كردن و وضو گرفتن - جدا از جنبه‌ى معنوى اين امور - تأثير زيادى در ارتقا سطح بهداشت مسلمانان داشته است . استحمام و شستشوى بدن نيز از جمله مواردى است كه در طب سنّتى مورد تأكيد زياد قرار گرفته است . طب سنّتى در ادامه‌ى برنامه‌هاى خود در جهت بالا بردن سطح آگاهىهاى جامعه ، سعى كرده تا با بيان فوايد استحمام و ارايه‌ى الگوى صحيح انجام آن به مردم ، قدمى ديگر را در جهت نيل به هدف نهايى خود يعنى افزايش سطح سلامت مردم بردارد . مطالب ارايه‌شده در اين زمينه در طب سنّتى بسيار مفصل مىباشد كه در اينجا به مختصرى بسنده خواهيم كرد : * ويژگى گرمابه در سه چيز است : - گرمى هوا كه ( به مزاج ) سردى مىبخشد و نم مىدهد . - رطوبت آب كه نم‌افزاى است و گرمىزا . - ساختمان حمام كه كارش گرم كردن و خشكى بخشيدن است . * حمام رفتن قبل از گرسنه شدن و پس از اوّلين هضم سودبخش است و تن در اين حالت فربهى را به اعتدال مىيابد . بر همه‌ى كسانى كه به حمام مىروند ، لازم است به تدريج داخل گرمابه شوند و در گرم‌خانه‌ى آن چندان بمانند تا بدن آسايش يابد . ولى نبايد چندان دير كنند تا كسل شوند و توقّف در حمام چنان طول نكشد كه به ناتوانى برسند . شستشو را به آرامى و آهستگى و نرمش انجام دهند و به تدريج در آب فرو روند . بدون مقدمه و يكباره خود را به آب نيندازند و به يكباره آب بر چشم نپاشند . مردم در گرمابه بسيار درنگ نكنند و مراقب باشند جايى را كه در آن مىمانند هواى معتدل داشته باشد . زمين گرمابه را آب‌پاشى كنند تا بخار فراوان ايجاد شود و هوا