استعمال طبى آن : 1 - از خارج : عصارهء ميوهء تازهء آن ، يا جوشاندهء خشك آن را براى امراض ذيل مصرف مىكنند : جوشهاى سطحى دهان و زبان و آنهائى كه به شكل دائره‌هائى سفيد و كوچك ظاهر مىشوند و به علت كثرت كشيدن سيگار و امثال آن يا فساد هضم بروز مىكنند . نيز امراض جلدى را نظير اگزما و خارش كه به علت رطوبت عارض و موجب خارش پوست بدن مىشوند معالجه مىنمايد ، طريقهء استعمال اين است كه : عصارهء تازهء آن را در موضع خارش بمالند . يا اينكه ميوهء آن را بپزند و يا بكوبند و خمير كنند ، آنگاه آن خمير را روى موضعى كه خارش مىكند بگذارند و آن را با پنبه ببندند ، روز دوم آن را بردارند و دوبارهء تجديد نمايند . طريقهء جوشاندهء آن اين است كه يك مشت از ميوهء آن را در ميان يك ليتر آب بريزند و مدت دو ساعت بجوشانند و سپس آن را با پارچهء نازك صاف نمايند . ب - از داخل : ميوهء تازه و خشك اين درخت را مىتوان پخت و از آن مربا درست كرد . اين مربا براى معالجهء عفونت روده‌ها مخصوصا اشخاصى كه به مرض بواسير مبتلا باشند مفيد است . طرز ساختن مربا اين است كه بايد مقدار دويست گرم از ميوهء خشك اين درخت را مدت سه ساعت در ميان آب سرد خيس كرد ، آنگاه آن را بطريق معمولى با ( 60 ) گرم شكر بقدرى بپزند كه نظير خمير شود ، ولى نه بقدرى كه خيلى سفت شود ، سپس يك قاشق كوچك غذاخورى آرد ذرّت و مقدارى آب سرد به آن اضافه كنند و درحالىكه آن را دائما بهم مىزنند مدت 5 دقيقه بجوشانند . جوشاندهء برگ‌هاى آن براى معالجهء التهاب‌هاى جهاز ادرار و سوزش آن و بول كسى كه مرض قند داشته باشد استعمال مىشود . جوشاندهء برگهاى آن را بدين طريق تهيه مىكنند كه يك قاشق غذاخورى بزرگ از برگ‌هاى خشك آن را در