امين رويحه

50

درمان با گياهان از نظر طب قديم و جديد با تصاوير گياهان ( فارسى )

مرداد و مهر گلهاى متوسط الحجمى مىدهد كه رنگ آنها كبود و صاف و قرمز رنگ مىباشد ، سربرگهايش كج و منحنى است ، ريشه‌هايش به قدر - 60 سانتيمتر طولانى و پراكنده مىشود . قسمت طبى آن : ريشهء آن از سال دوم ببعد در ماه : اردىبهشت و در پائيز يعنى ماه آبان مصرف طبى دارند . گياه جديد آن اثر ضعيفى دارد . هرگاه ريشه‌هاى آن را خشك كنند قسمتى از فعاليت‌هاى خود را از دست مىدهند . مواد فعالهء آن : عبارت از روغن فرار : ايفولين و مواد پاك‌كننده و عرق‌آور و ادرارآور و پاك‌كنندهء خون است . استعمال طبى آن : 1 - از خارج براى تقويت موى سر ، ريشه‌هاى اين گياه را در مدت - 24 - ساعت در ميان محلول صابون و آب مىگذارند . بوسيلهء مرهمى كه از ساقه‌هاى تازهء اين گياه بدست مىآيد و آن را با پيه حيوانى ممزوج و روى آتش ملايم مىگذارند سوختگى و كورك و دمل‌ها را معالجه مىنمايند . ب - از داخل : جوشاندهء ريشهء اين گياه را براى پاك نمودن جسم از سموم معدنى و تميز كردن پوست بدن از : حب الصبا ( يك نوع مرضى است ) و دمل و زخم و كورك‌هائى كه به سختى معالجه مىشوند مىآشامند . يك قاشق غذاخورى كوچك از ريشه‌هاى اين گياه را ريزريز مىكنند و آنها را در مدت پنج الى هفت دقيقه در يك فنجان آب مىجوشانند و در ظرف يك روز - 2 الى 3 - فنجان از آن را مىخورند . اين عمل را در مدت چهار الى شش هفته ادامه مىدهند . ريشه‌هاى تازهء اين گياه هميشه براى جوشاندن از ريشه‌هاى خشك آن بهتر است .