امين رويحه
47
درمان با گياهان از نظر طب قديم و جديد با تصاوير گياهان ( فارسى )
گلهايش كشت و زرع مىنمايند . اوصاف آن : گياهى است كه ارتفاع آن به : 40 الى 60 سانتيمتر مىرسد ، شاخه هايش بطور عمودى به طرف بالا از ساقهء آنكه بوسيلهء موهاى كوچكى پوشيدهشده بالا مىروند . برگهاى آن بيضوى شكل و طولانى و اطراف آنها تيز و بواسطهء موهاى باريك و كوچكى پوشيده شدهاند . از ماه خرداد تا ماه آذر گلهائى زرد و يا پرتغالى رنگ مىدهد . قسمت طبى آن : برگهايش كه باز شده باشند و گياه تازهء آن قبل از اينكه گلهايش باز شده باشند به مصرف مىرسند . مواد فعال آن : روغنى فرار و موادى تلخ و چسبنده . حيض زنان را باز مىكند و تشنجات را تسكين مىدهد . استعمال طبى آن : 1 - از خارج : براى معالجهء امراض ذيل استعمال مىشود : زخمهاى متعفن و سخت ، زخمهاى ساق پا و زخمهائى كه در كفل و كتف و قوزك پاهاى بيماران مخصوصا پيرمردانى كه ناچارند مدت طولانى به پشت در ميان رختخواب بخوابند ناسورى انگشتهاى پا كه در اثر سرما عارض شده باشد ، تركيدگى سر پستان زنان تركيدگى دستهاى انسان ، كليهء اين بيمارىها بوسيلهء گلهاى اين گياه معالجه مىشوند ، مرهم آن بدينطريق ساخته مىشود كه : بايد برگهاى كوبيدهء آن را با مقدار مناسبى كرهء بز كه بىنمك باشد ، يا عصارهء اين گياه را كه تازه باشد با پنج يا شش برابر آن از كرهء بز ممزوج نمايند . بايد دانست كه در ابتداء استعمال اين مرهم باعث درد شديد و زياد خواهد شد ولى بعد از مدتى بر طرف خواهد شد . براى ساختن اين مرهم بايد اشياء ذيل را به آن اضافه نمود : پنج گرم برگ : گل هميشه بهار ، سه گرم از ريشهء اين گياه ، سه گرم از گل بابونه . نام برده - شدگان را مدت يكربع ساعت در يك چهارم يك ليتر آب بجوشانند ، آنگاه مقدارى