گياهان معطرى از قبيل : پونه و نعنا و مرزنگوش و گرد تخم شنبليله از براى معالجهء زكام و رطوبت پاها استعمال مىشوند و ماميران براى معالجهء ضعف اشتهاء با غذا مصرف مىشود ، طريقهء استعمال اين نحوه گياهان اين است كه بايد آنها را در داخل كفش زير كف پا قرار داد . 18 - بوئيدن گياهان و نباتات طبى : اين شيئى بوئيدنى از برگ و ميوه يا ساقهء خشك گياهان تهيه مىشود . بدين شرح كه آنها را در هاون كاملا بكوبند مثلا نظير گردى كه از برگهاى پونه و ريشهء بنفشه براى معالجهء التهاب بينى به كار مىرود . قبل از اينكه اين بحث را خاتمه دهيم سزاوار است كه تذكر دهيم : بهتر اين است كه گياهان و نباتات طبى را موقعى كه از خارج استعمال مىكنند از داخل هم استعمال نمايند . مثلا در موقعى كه انسان مريض بمعالجاتى از قبيل : لفافه و گرم نمودن و ضماد انداختن بوسيلهء گياهان كه از خارج بدن استعمال مىشوند بپردازد موقعيت دارد كه همان موقع از خود آن گياه هم چنانچه مناسب باشد از داخل استعمال نمايند ، و چنانچه مناسب نباشد گياه ديگرى را مثلا نظير چاى و گرد گياهان را كه مىتوان خورد بجاى آن به كار ببرند ، زيرا فائدهء اين عمل بيشتر خواهد بود .