طريقهء استعمال آن : مىتوان گفت ؛ استعمال جعفرى در آشپزخانه از ما بقى گياهان بيشتر است جعفرى را در حال تازگى به مصرف مىرسانند ، بندرت آن را مىپزند ، طعم جعفرى با بيشترى از خوراكيها سازش و مناسبت دارد . مخصوصا آن نوع جعفرى كه برگهاى پيچيده‌اى دارد ، زيرا خواص ادويه‌جاتى و عطر اين نوع جعفرى از آن نوعى كه برگهايش صاف باشند بيشتر است . برگهاى تازهء جعفرى را معمولا خرد مىكنند و با غذاهائى از قبيل : سالادها گوشت ماهى ، مايونيز و آبگوشتها ممزوج مىنمايند . يا اينكه برگهاى خردشدهء آن را روى شوربا و سيب‌زمينى مىريزند ، بندرت هم برگهاى تازهء خرد - شده و خردنشدهء آن را بغذاهائى از قبيل : خاگينه و امثال آن و گوشت سرخ‌كرده و گوشت پختهء ماهى اضافه و طبخ مىنمايند . جعفرى از انواع ويتامين‌ها و املاح معدنى كاملا غنى و بىنياز است . جعفرى به قدر پنج برابر پرتقال ويتامين دارد آن مقدار ويتامين - آ - كه جعفرى دارد گياهان و ميوه‌جات ديگر غير از هويج زرد و شكرى نخواهد داشت . بدين جهت است كه استعمال جعفرى را در فصل زمستان توصيه نموده‌اند ، زيرا در فصل زمستان به علت كمياب بودن سبزيجات تازه جسم انسان به اين‌گونه ويتامين‌ها و املاح معدنى احتياج فراوان خواهد داشت جعفرى را كه روى غذا مىريزند و چشم انسان به آن مىافتد و نيز سيب‌زمينى پخته را كه زردچهره است به غذا اضافه مىكنند از سبز رنگى جعفرى و زردچهره‌اى سيب‌زمينى يك منظره‌اى بوجود مىآيد كه اشتهاى انسان را به غذا تحريك مىنمايد . جعفرى را نبايد خشك كرد ، زيرا برگهايش پس از خشك شدن زرد مىشوند و در نتيجه بيشتر طعم و ويتامين‌هاى خود را از دست مىدهد . احتياجى به خشك نمودن جعفرى نيست ، زيرا تازهء آن در همه فصول سال فراوان است . نيز مىتوان در فصل زمستان جعفرى را نظير گلهائى كه در ميان گلدانها مىكارند در ميان گلدان