چند برشى از ريشهء اين گياه را بخيار ترشى و امثال آن اضافه مىكنند . اين چند برش طعم ترشى را مطلوب و از فاسد شدن آن جلوگيرى مىنمايند ، اين گياه اشتها را تحريك مىكند ، بعضى معتقدند كه گردش خون را منظم مىنمايد . براى اينكه در زمستان از تازهء اين گياه استفاده شود مىتوان آن را در سرداب خانه زير شن و ماسه فرو برد ، هرگاه چند قطعه‌اى از آنها در مطبخ باقى بماند مىشود آنها را براى اينكه تا يك هفته فاسد نشوند لاى پلاستيك يا ورقهء آلومينيوم نگاه داشت . ملاحظاتى دربارهء كشت و زرع آن : ريشه‌هاى فرعى اين گياه را كه به طول ( 25 - 30 ) سانتيمتر باشند و خيلى ضخيم نباشند از ريشه‌هاى اصلى آن مىگيرند و ريشه‌هاى ريز را از آنها جدا مىكنند و آنها را در آخر ماه فروردين يا اوايل ماه اردىبهشت در يك چاله‌هائى كه بوسيلهء آهن يا چوب آماده شده باشند مىكارند ، آن چاله‌ها بايد هركدام با ديگرى بمسافت ( 60 - 80 ) سانتيمتر فاصله داشته باشند ، آنگاه بايد اطراف آن ريشه‌اى را كه كاشته‌اند بقدرى پايمال نمايد كه كاملا سفت و منفذهاى آن گرفته شوند ، ارتفاع اين گياه به بيشتر از يك متر مىرسد . آشپزخانهء يك خانوار متوسط العدد در يك سال به بيشتر از ( 8 - 10 ) بوته اين گياه احتياج نخواهد داشت . هنگامى كه اين گياه سبز كند بايد برگهاى ضعيف آن را قطع نمود و غير از برگهاى قوى را باقى ننهاد ، در اواخر ماه تير يا اوايل ماه شهريور بايد خاكهاى اطراف قسمت بالاى ريشهء اين گياه را رد كنند و ريشه‌هاى قسمت بالاى آن را بچينند و در مطبخ و ترشيجات به مصرف برسانند ، آنگاه دوباره اطراف ريشه‌ها را بوسيلهء خاك بپوشانند ، در فصل پائيز كليهء ريشه‌هاى آن را مىكنند ، هر ريشه‌اى كه از اين گياه در داخل زمين بماند رشد و نمو مىنمايد و زمين را بوسيلهء شاخه‌هايش اشغال خواهد كرد . ريشه‌هاى ضخيم و اصلى اين گياه را چنان كه گفتيم