دارد ، چنان كه شرح و بسط آن بعدا خواهد آمد ، اگر بيشتر از اندازهء مجاز خورده شود گاهى باعث عواقبى وخيم خواهد شد . يكى از مطالب واضح و بديهى اين است كه مقدار خوراك نسبت به جنس دواء و شخص مريض و مقدار سن او چنان كه در بحث‌هاى آينده شرح و بسط آن خواهد آمد مختلف است . از جمله موضوعاتى كه در اينجا لازم است به آن اشاره شود اين است كه چون زن در ايام رگل حساسيت زيادى پيدا مىكند لذا لازم است كه در ظرف ايام رگل از به كار بردن هر نوع دواجات خوددارى نمايد و نيز بر او لازم است : در اوائل حاملگى از - 3 الى 4 - ماه از خوراكىهائى كه داراى روغن فرار مىباشند مثلا نظير پياز صرف‌نظر كند ، زيرا اين‌گونه اشياء خواص مسهلى دارند و گاهى مىشود كه استعمال آنها موجب سقط جنين خواهد شد . ولى در ايام شير دادن بچه بر زن لازم است كه غير از آن دواجاتى كه شير او را زياد مىكنند از خوردن دواجاتى كه تلخ مزه باشند خوددارى نمايد ، زيرا يك چنين داروهائى در شير سرايت مىكنند و طعم شير را در ذائقهء كودك نامطلوب مىنمايند و هم‌چنين آن دواجات ديگرى كه اطباء آنها را مىشناسند . از آنچه كه شرح و بسط داديم واضح و روشن شد كه جايز نيست گياهان را بهر نحوى اتفاق بيفتد و يا اينكه بدون مشورت با طبيب در مورد امراض مشكل به كار ببرند و يك چنين مجاز نبودن طبعا باعث كم‌ارزشى گياهان نسبت بمعالجات نخواهد شد . چه بسا غالبا همان گياه محقرى كه در دست فراموشى سپرده شده باشد بدست پيرزنى كه از اسرار آن‌ها آگاه است نسبت بمعالجات از آن دواجاتى كه اطباء بوسيلهء علم طبيعى تحصيل و تدريس مىنمايند اعجاز و تأثير بيشترى نمايد و داروخانهء پروردگارى براى شفاى بيماران داراى قوىترين معجزه و بدون زهر و سم خواهد بود .