كه در سنهء - 1551 - مىزيسته‌اند تأكيد نموده‌اند كه اگر از مويزه و صمغ و شمع عسلى به مقدار مساوى ممزوج نمايند و ضمادى درست كنند ، آنگاه موضعى را كه ورم كرده يا دچار سرطان شده باشد بوسيلهء آن گرم نمايند باعث معالجهء آن‌ها خواهد شد . در طب جديد ثابت شده كه اگر مايع مويزه را در زير پوست تزريق نمايند از رشد و نمو رگ و ريشهء سرطان جلوگيرى و عمر مريض را طولانى مىنمايند مايع مويزه در زمان حاضر براى معالجهء سرطان و ورم‌هاى ديگر استعمال مىشود و از آنها جلوگيرى مىنمايد . اگر دست و پا را بوسيلهء جوشاندهء اين گياه استحمام و شستشو دهند تركيدگى و آثار سرمازدگى انگشت‌ها را معالجهء مىكند و پوست را تر و تازه مىنمايد . ب - از داخل : خيس‌كردهء اين گياه را كه خنك باشد براى معالجهء امراض ذيل مىآشامند : معالجهء تصلب شرائين ، پائين آوردن فشار خون ، بر طرف نمودن امراضى كه نظير آن باشند از قبيل جنبيدن سر و صداع و بىخوابى و عوارضى نظير آنكه در اواخر عمر دچار مىشوند ، جلوگيرى از انواع و اقسام خونريزىهاى داخلى كه در مورد جهاز تنفس و جهاز هضم از قبيل : زخم و حصبه و اسهال ، خونريزى رحم زنان كه بعد از ايام : رگل و زايمان عارض مىشوند و جلوگيرى از خونريزى بينى . بعضى از اطباء قديم تجربه و توصيه نموده‌اند كه : براى معالجهء نازا بودن زنان بايد ربع يك قاشق كوچك غذاخورى از گرد اين گياه را در ظرف يك روز - 3 - مرتبه به مصرف برسانند ، نيز اين عمل را براى زلال بودن ادرار زنان حامله انجام مىدهند . دستور خيس نمودن اين گياه اين است كه در هر - 3 - فنجان آب سرد ( 1 - 2 ) قاشق كوچك غذاخورى از گرد اين گياه را بريزند و بعد از ( 6 - 8 ) ساعت آن را صاف كنند و همانطور كه خنك است بياشامند . اخيرا توصيه‌شده كه هر - 3 - ساعت يك گرم از گرد اين گياه يا - 10 - گرم از شيرهء برگهاى آن را