تخم‌هاى كوچكى و موهاى كوچك و باريكى كه خار دارند مشاهده مىشود . گوشت و تخم ميوهء آن را علىحده خشك مىكنند ، ولى خارهايش ثمرى ندارند لذا بايد آنها را بدور ريخت . بايد دانست كه ميوهء خشك‌شدهء آن هرگاه يك سال از ذخيرهء آن بگذرد فعاليت خود را از دست مىدهند . مواد فعال آن : داراى ويتامين ث و املاح عضوى و مادهء بكتين كه قابض است و مواد ديگرى كه ادرارآور و لينت‌دهندهء مزاج هستند مىباشد . استعمال طبى آن : 1 - از خارج : گرد برگهاى خشك اين درخت را براى معالجهء خراشيدگىها استعمال مىكنند ، بدين‌طريق كه آن گرد را روزى يك الى دو مرتبه روى آنها بپاشند . ب - از داخل : جوشاندهء ميوه‌ها و تخم آنها را براى تقويت اشخاصى كه به مرض تب مبتلى باشند و افرادى كه دورهء نقاهت را مىگذرانند و به ويتامين ث محتاجند به مصرف مىرسانند ، زيرا اين‌طور معروف است كه تب مقدار زيادى از اين ويتامين را نابود مىكند و ميوهء اين درخت و ليموترش از لحاظ داشتن اين ويتامين غنىترين گياهان بشمار مىروند . نيز اين جوشانده را براى معالجهء امراض حادّ سينه از قبيل سرفهء فصل بهار و سرفه مزمن نظير سل ريوى به كار مىبرند ، زيرا كه سرفه را تخفيف مىدهد و از خونريزى جلوگيرى مىكند استعمال اين جوشانده براى مرض قند و درد روده و كليهء امراضى كه طبيب براى معالجهء آنها دستور مصرف ويتامين ث مىدهد توصيه شده . نيز مىتوان ميوهء خشك آن را بجاى جوشاندهءاش استعمال نمود ، بدين‌طريق كه هر روزى مقدار - 20 - گرم از آنها را خرد كنند و در دهان نهاده بقدرى بجوند كه له و بلعيده شود . دستور تهيهء جوشاندهء آن اين است كه : يك قاشق كوچك غذاخورى از