استعمال طبى آن : 1 - از خارج : اين گياه را براى معالجهء مرض قند استعمال مىكنند . زيرا قند را پائين مىآورد و بدين‌وسيله مقدار : انسولين و شدت تب را كه لازمهء معالجه هستند پائين مىآورد . براى اين منظور بهتر اين است كه جوشاندهء گل و تخم اين گياه را با يكديگر به مقدار مساوى به كار ببرند . دستور تهيهء جوشاندهء آنها اين است كه يك قاشق كوچك غذاخورى از برگ و تخم اين گياه را در يك فنجان آب سرد خيس كنند ، آنگاه آن را مختصرى بجوشانند و آن را مدت ده دقيقه بگذارند ، سپس در ظرف يك روز سه مرتبه در هر مرتبه يك فنجان قبل از غذا بياشامند ، مىتوان تخم آن را بجاى جوشانده استعمال نمود ، بدين‌طريق كه مختصرى از گرد رازيانه را بيك قاشق كوچك غذاخورى از تخم اين گياه اضافه نمايند تا طعم آن مطلوب شود . آنگاه آن را با يك جرعه آب بياشامند . بعضى از دكترهاى طب قديم تأكيد نموده و گفته استعمال جوشاندهء اين گياه و تخم آن طبق دستورى كه داده شد شير را حتى شير حيوانات را زياد مىكند ، شير آنها تا سه روز بعد از خوردن جوشانده و تخم اين گياه همچنان زياد خواهد بود . بدين جهت واضح و روشن است كه اين گياه تأثير مخصوصى در غده پستان خواهد داشت و بعيد نيست كه استعمال اين گياه در غير موقع شير داشتن پستان نيز بضخامت غدهء آن بيافزايد .