جنسى مىافزايد . ( مترجم گويد : امام جعفر صادق عليه السّلام هزار و دويست سال قبل خبر داده كه خوردن پياز باعث تقويت غريزه و عمل جنسى مىشود ، چنان كه در كتب مذهبى مرقوم است ) . بنابراين : بعد از اين‌همه خواصى كه براى پياز شرح دادم اگر بگويم : پياز در حد ذات خود نزديك است كه يك داروخانهء عمومى باشد ، آيا راجع به آن غلو و مبالغه نموده‌ام ! ؟ اين فوائد و خواصى كه شرح داديم فقط مختص بپياز نيستند بلكه بيشتر گياهان در اينكه حاوى انواع و اقسام مواد علاجى هستند كمتر از پياز نخواهند بود . ولى بايد پرسيد : براى چه بود كه من در ميان گياهان فقط پياز را برگزيدم و آن را بر ديگران ترجيح دادم و ارزش و قيمت آن را براى معالجه شماره كردم ، آيا براى اين جهت است كه من پياز و خوردن آن را دوست دارم ؟ نه ، پس به چه جهت ؟ بدين جهت : پياز بود كه مرا براى تأليف و انتشار اين كتاب وادار نمود ، اين پيام از طرف پياز بوسيلهء نويسندهء مجلهء : الصياد بيروتى براى من آمد ، همان مجله‌اى كه من هميشه از خواندن آن بهره‌مند مىشوم ، در يكى از شماره‌هاى اين مجله كه در سال 1958 منتشر شد قسمتى از اين موضوع را خواندم كه پدرى فرزند عزيز و محبوب خود را از مرض خطرناك : آسم يعنى سينه‌درد و نفس‌تنگى بوسيلهء عصارهء پياز و نيشكر شفا و نجات داد . درصورتىكه اطباء با استعمال نمودن دواجات زياد از داروخانه نتوانستند مرض ويرا معالجه نمايند و حال آنكه پدرش چه پولها براى اين مرض خرج نمود . نويسندهء مجلهء : الصياد بيروتى در پايان مقالهء خود مىگويد : بنگريد كه چگونه طب و معالجات طبيعى و عاميانه در يك چنين مواقع و امراض خطرناك بر طبابت اطبّاء ترجيح و برترى دارد ! ! ؟ بعد از اينكه من اين مقاله را خواندم اين فكر بسرم زد : بر من كه دكترى