بوى عطرى هستند . قسمت طبى آن : گلهاى آنكه كاملا باز شده باشند بدون آن كاسه سبزى كه دارند به مصرف طب مىرسند ، بايد دانست كه گلهاى آن را كه خشك نموده‌اند از نور و رطوبت حفظ كنند ، يعنى در ظرفى نگاهدارى نمايند كه نور و رطوبت در آن اثر نكند . مواد فعال آن : داراى موادى چرب و چسبنده و مادهء سابونين كه خلطآور و ادرارآور و ضد التهاب است مىباشد . استعمال طبى آن : 1 - از خارج : التهاب پلك چشم را بدين‌وسيله با صبغهء اين گياه ( كه شرح آن را خواهيم نوشت ) معالجه مىكنند كه پلك چشم را با آن ماساژ دهند ، نيز دردهاى روماتيسم صورت را با صبغهء آن علاج مىنمايند . ورم و واريس ساق پاها را بواسطهء ماساژ دادن با روغن گلهاى اين گياه معالجه مىكنند . دستور درست كردن روغن آن اين است كه گلهاى اين گياه را در يك شيشهء شفاف بريزند و بقدرى روغن زيتون بر آنها اضافه نمايند كه روى آنها را فرا بگيرد ، آنگاه در آن را محكم ببندند و پس از اينكه مدت - 3 - هفته در مقابل آفتاب نهاده شود آن را صاف نمايند . دستور ساختن صبغهء اين گياه اين است كه مقدارى از عصارهء برگ و گلهاى تازهء اين گياه را با همان مقدار الكل صنعتى ( 095 / 0 ) ممزوج نمايند ، آنگاه براى استعمال خارجى با اضافه نمودن مقدارى آب رقيق كنند و . . . ب - از داخل : شيرهء گلهاى اين گياه را براى معالجهء سرفه‌هاى خشك مخصوصا آن سرفه‌هائى كه با التهاب حنجره يعنى گرفتگى صدا و مرض آسم