برگهايش دائما سبز ، برگهاى جديد آن نظير بال و پنج پر هستند ؛ برگ قديمى آن بيضوى شكل و سر آن باريك مىباشد گلهايش كوچك و زردرنگ و سبزچهره و بطور مجموعى و كروى شكل هستند . قسمت طبى آن : برگهاى تازهء آن در ماه اردىبهشت و خرداد مصرف طبى دارند . مواد فعال آن : داراى مادهء سابونين است كه عرق و ادرار و بلغم‌آور است . قسمت طبى آن : 1 - از خارج : برگهاى آن را مىكوبند و ضماد درست مىكنند و آن ضماد را براى معالجهء ميخچهء انگشت پاها و زخم‌ها و سوختگىها و بعضى از امراض جلدى استعمال مىنمايند . ب - از داخل : جوشاندهء اين گياه را براى معالجهء مرض خنازير ، نقرس ، روماتيسم و سرفهء مزمن به كار مىبرند . دستور تهيهء جوشاندهء آن اين است كه : در هر فنجان آبجوش ( 1 - 2 ) گرم از آن را مىريزند و در هر روزى ( 1 - 2 ) فنجان از آن مىآشامند ، اگر بيشتر از ( 1 - 2 ) گرم در يك فنجان بريزند ضررهاى فراوانى خواهد داشت .