امين رويحه

232

درمان با گياهان از نظر طب قديم و جديد با تصاوير گياهان ( فارسى )

259 فجل اسود Raphanus Niger ترب سياه 103 - ترب سياه : مكان روييدن : ترب سياه كشت و زرع مىشود . اوصاف و مشخصات آن : داراى ريشه‌اى است ضخيم و بيضوى شكل كه وزن آن به ( 100 - 400 ) گرم مىرسد از وسط سر آن برگهاى بزرگى مىرويد كه نظير بال و ارتفاع آنها بيك متر مىرسد . گلهايش كوچك و سفيد يا مختصرى كبود رنگ مىباشند . مواد فعال آن : روغنى فرار ، موادى صفراآور بادشكن و مسكن . استعمال طبى آن : 1 - از خارج : ( استعمال خارجى ندارد ) . ب - از داخل : عصارهء ترب سياه را براى احتقان كبد ، سنگ كيسهء صفرا روماتيسم مفصلى ، آسم و نفس‌تنگى و سرفه استعمال مىنمايند . دستور گرفتن عصارهء ترب اين است كه : قسمتى از سر ترب را به شكل دائره قطع كنند ، آنگاه وسط ترب را گود نمايند و گودى آن را از شكر كوبيده پر كنند ، سپس پائين آن ترب را بوسيلهء چاقو يا ميخ سوراخ نمايند و آن ترب را روى يك كاسهء خالى بگذارند تا بدين‌وسيله شيرهء ترب و شكرى كه آب مىشود در ميان آن كاسه بريزد ، در هر روزى ( 100 - 400 ) گرم از اين عصاره را بطور تدريج مىتوان آشاميد .