قسمت طبى آن : گل و حبه و پوست آن را بعد از اينكه كاملا برسد خشك مىكنند و به مصرف طب مىرسانند . مواد فعال آن : داراى ويتامين‌هاى : آ ، ب ، ث ترش امينو ، مادهء : تريكونيلين و مواد ديگرى كه مقدار مرض قند را تقليل مىدهد ، ادرار را زياد مىكند ، كليه‌ها را از سنگ نظيف مىنمايد . بايد دانست كه لوبياى تازه قبل اينكه برسد داراى مواد مسموم‌كنندهء ضعيفى مىباشد . استعمال طبى آن : 1 - از خارج : كوبيدهء تخم لوبيا را روى پوستى كه دچار خارش شده باشد و همچنين اگزما مىپاشند . نيز آن را به پوست صورت مىپاشند تا پوست را پاكيزه كند و تر و تازه نگاه دارد . ب - از داخل : در هر روزى چهار پنج فنجان از شيرهء گل لوبيا را مىآشامند تا مرض نقرس و درد كليه و سنگ كليه‌ها را معالجه نمايد . زيرا جوشاندهء پوست لوبيا مرض انسولين قند را تخفيف مىدهند . زيرا كه قند ادرار را پائين مىآورد ، نيز براى معالجه نقرس ، روماتيسم ، التهاب كليه و مثانهء و مايعاتى كه در بافت‌هاى جسم رسوب كرده باشند مفيد است . دستور تهيهء جوشاندهء پوست لوبيا اين است كه مقدار چهار قاشق بزرگ غذا - خورى از پوست خرد شدهء لوبيا را شب تا صبح در يك ليتر و نيم آب سرد خيس مىكنند آنگاه آن را بقدرى مىجوشانند كه نصف آب بخار شود . سپس آن را صاف مىنمايند و يك فنجان آن را در ( 3 ) نوبت در يك روز مىآشامند .