پوك و برگهايش نظير بال پرنده ، رنگ قسمت بالاى آن سبز روشن و رنگ قسمت پائين آن سبز مايل به كبودى است . ساقه و برگ آن حاوى يك نوع مايع مسموم كننده‌اى هستند كه پرتقالى يا زرد رنگ مىباشد . رنگ گلهايش زرد طلائى است اين گياه را مىتوان بوسيلهء بوى مايعى كه از آن جارى مىشود و شبيه به بوى متغير ماهى است تميز و تشخيص داده . اين گياه چنان كه گفتيم مسموم‌كننده است ، ولى ما از ذكر آن چشم‌پوشى نمىكنيم ، زيرا فوائد فراوانى دارد ، لذا افرادى را كه از مقدار خوراك آن تجاوز كنند برحذر مىداريم ، زيرا خطرهاى جدى و حتمى در بر خواهد داشت . قسمت طبى آن : برگهايش قبل از اينكه گلهايش ظاهر شوند مصرف طبى دارند . مواد فعال آن : مادهء شبه قليائى دارد كه مسكن دردها است . استعمال طبى آن : 1 - از خارج : يك برگ از اين گياه را مدت ( 8 - 10 ) روز در ميان كفش بگذارند ، تا ضعف اشتهاى به غذا و تلخى دهان را كه از اثر اضطراب غده‌هاى هضمى عارض شده باشد معالجه نمايد ، ولى مشروط بر اينكه پاها زياد عرق نكنند . مرهم عصارهء برگهاى اين گياه امراض پوستى مزمن و خشك را كه نظير پوست ماهى مىشوند معالجه مىكند . نيز سرطان پوست مخصوصا سرطان صورت را هم علاج مىنمايد . دستور ساختن مرهم آن اين است كه برگهاى تازهء اين گياه را بكوبند و عصارهء آنها را بوسيلهء فشار استخراج نمايند ، آنگاه آن عصاره را به مقدار مساوى خودش با الكل صنعتى ممزوج كنند ، سپس مقدار - 50 - گرم از آن را با - 50 - گرم پيه مخلوط نمايند تا بدين‌ترتيب مرهم بدست بيايد . بايد دانست كه در موقع گرفتن عصاره و ساختن اين مرهم از آن‌ها اجتناب نمود ، مبادا دست به آنها آلوده شود ، بايد پس از ساختن مرهم دست‌ها را كاملا شستشو داد ! !