حبه‌هاى كوچك و طولانى زرد رنگى كه مايل به خاكسترى و مخطوط هستند از آن بوجود مىآيد . قسمت طبى آن : حبه‌هاى رسيدهء آنكه در بين ماه : مهر و آبان مىرسند و ريشه‌هاى آن در ابتداء بهار قبل از اينكه برگهايش ترقى و نمو كنند مصرف طبى دارند . مواد فعال آن : روغنى فرار با مادهء : انيتول و : فانشون كه غده‌ها را تحريك و گازها را بر طرف و تشنجات را آرام مىنمايند . استعمال طبى آن : 1 - از خارج : جوشاندهء ريشه‌هاى كوبيدهء اين گياه براى غرغرهء التهاب دهان و شستشوى چشم يا گرم نمودن آن در حين درد ، چشمى كه از كثرت خواندن خطوط ، يا نوشتن و امثال ذلك خسته شده باشد استعمال مىشود . دستور استعمال آن اين است كه : يك فنجان آب جوش را بر يك قاشق كوچك غذاخورى از كوبيدهء ريشهء اين گياه اضافه نمايند و پس از مدت ( 10 ) دقيقه شيرهء آن را بگيرند . برگهاى تازهء اين گياه را براى معالجهء خراشيدگى اعضاء تناسلى و اطراف آن و معالجهء پستان استعمال مىنمايند . طرز استعمال اين است كه برگ تازهء آن را روى موضع درد بگذارند و آن را بوسيلهء ضماد بندند تا گازهاى معده و دردهاى روده را كه در اثر آنها عارض شده باشند بر طرف نمايد ، اين عمل را حتى براى اطفال هم انجام مىدهند . ب - از داخل : جوشاندهء اين گياه براى معالجهء التهاب پوست مخاطى از قبيل : نزله ، سرفه ، آسم ، التهاب حنجره يعنى گرفتگى صدا ، سوء هضم معده امراض حاد و مزمن روده‌ها ، حتى در حالات سرطان معده ، التهاب جهاز ادرار يعنى ظرف آب كليه و مثانه و مجراى ادرار مفيد است .