امين رويحه
179
درمان با گياهان از نظر طب قديم و جديد با تصاوير گياهان ( فارسى )
تير و مرداد گلهائى مىدهد به شكل خوشه ؛ بعضى از گلهايش سرخ و سفيد و داراى بوى عطرى است نظير شيرينى عسل ، برگهاى بزرگ و طولانى آن خوشههايش را مىپوشاند و به آنها مىچسبد ، بعد از اينكه گلهايش خشك مىشوند ميوهء كوچكى نظير گردو از آنها بوجود مىآيد ، قسمتى از آنها تابستانى هستند كه در ابتداء گل مىدهند و بعضى از آنها زمستانى هستند تعداد گلهاى خوشهء آن با گلهاى تابستانى مختلفند ، گلهاى قسمت زمستانى آن دو الى سه هفتهء بعد از قسمت تابستانى آن ظاهر مىشوند . قسمت طبى آن : خوشهء گل و برگهاى آن ، چوب شاخهها و پوست وسطى آنكه سفيد است مصرف طبى دارد . مواد فعال آن : روغنى فرار ، موادى چرب و چسبنده ، مادهء : سابونين كه عرقآور و بادشكن و ضد تشنج است و هورمونهاى جنسى . استعمال طبى آن : 1 - از خارج : كوبيدهء زغال شاخههاى اين درخت براى معالجهء زخمهاى متعفنى كه در پوست بدن باشند استعمال مىشود ، طرز استعمال اين است كه كوبيده و گرد زغال را در هر روز يك مرتبه يا بيشتر روى زخم بپاشند ، چونكه عفونت زخم را مىمكد لذا بدبوئى آن را بر طرف و آن را معالجه مىنمايد ، نيز اين كوبيدهء زغال را اگر به مقدار مساوى با كوبيده برگهاى خشك و ضخيم درخت خرما را ممزوج و دندانها و لثه را با آن نظيف كنند بدبوئى دهان را بر طرف خواهد كرد طريقهء درست كردن زغال شاخههاى آن طبق معمول نظير تهيهء زغالهاى ديگر است ، آنگاه آن را مىكوبند ، يا آسيا مىكنند تا اينكه نظير قهوه كاملا كوبيده شود . در روسيه پوست وسطى شاخههاى اين درخت را كه سفيد رنگ است براى