محكم است ، زعرور در ماه خرداد و ماه تير گلهاى سفيد رنگى مىدهد كه برگهايش صورتى يا قرمز رنگ مىباشند ، بوى آنها نامطبوع است ، ميوه‌هاى آن كروى - شكل و هريك از آنها حاوى ( 2 - 3 ) هسته مىباشند . قسمت طبى آن : گلهاى آن در ماه خرداد و ماه تير و ميوهء رسيدهء آن مصرف طبى دارد . مواد فعال آن : تروشى ، و مادهء : فلافون كه قلب را تسكين مىدهد و فشار خون را پائين مىآورد . استعمال طبى آن : 1 - از خارج : ( استعمال طبى ندارد ) ب - از داخل : شيرهء گلهاى آن يا ميوهء آن را براى معالجهء امراض متوسط قلب و بيماريهائى امثال آن از قبيل : درد سينه ، تصلب شرائين ، زيادى فشار خون تكان خوردن سر ، طنين و صدا كردن گوش ، بيخوابى و امثال آنها كه در اواخر عمر بروز مىكنند استعمال مىشود . زعرور خاردار نظير دواجات ديگر از قبيل : ديژيتالين و پيازك نرگس روى قلب اثر نمىگذارد ، ولى امتيازى كه با آنها دارد اين است كه نظير آنها مسموم كننده نيست ، آن را مىتوان براى كودكان در مدت چند ماه استعمال كرد ، بدون اينكه هيچ‌گونه ضرر صحى داشته باشد . آن را فقط مىتوان در مورد جلوگيرى از امراض ضعيف به كار برد ، ولى استعمال آن در مورد معالجهء امراض شديد قلب و بالاتر از آن كافى نخواهد بود . در اين موارد بايد به : ديژيتالين و امثال آن متوسل و پناهنده شد . دستور تهيهء شيرهء زعرور اين است كه : در هر فنجان آب سرد يك قاشق بزرگ غذاخورى از گلها يا ميوهء رسيدهء آن را خيس كنند و بگذارند تا مدت پنج شش ساعت خيس بخورد ، و در هر روزى يك فنجان آن را بتدريج بياشامند . بعضى از اطباء موضع بالاى قلب سينهء مريض را بوسيلهء مرهم زعرور ماساژ