برگهايش بيضوى شكل و بزرگ و بر ساقهء طولانى جاى دارند كه بواسطهء موىهاى باريكى پوشيده شده است . موقعى كه اين گياه گل مىدهد نقطه‌هاى سفيدى بر سطح برگهاى آن پيدا مىشود . گلهايش در ابتداء قرمز رنگ ولى بعدا كبود رنگ مىشوند . اين گياه در ابتداى بهار يعنى در ماه : فروردين و اردىبهشت گل مىدهد . قسمت طبى آن : برگهائى كه از آن قطع مىشود با ساقه‌هايش مصرف طبى دارند . براى اينكه اين گياه را به آسانى تشخيص دهند بهتر اين است كه در حين گل دادنش يك علامتى بگذارند ، زيرا شناختن آن آسانتر مىشود . ولى بعد از آنكه گلهايش بريزند مشكل مىشود . مواد فعال آن : موادى چسبنده و پاك‌كننده و مادهء : سابونين و مواد ترشى كه خشكىهاى پوست و خراشهاى آن را بر طرف و پوست را لطيف مىنمايند . استعمال طبى آن : 1 - از خارج : بايد اين گياه را بسوزانند و خاكستر آن را با آب ممزوج و آن ممزوج را براى معالجهء زخم و جراحات و شستشوى آنها به مصرف برسانند . ب - از داخل : شيرهء برگهاى اين گياه را براى معالجهء التهابات جهاز تنفس حاد و مزمن از قبيل حنجره ، گرفتگى صدا ، قصبة الريه ، ريه كه داراى سل و آسم باشد استعمال مىشود . شيرهء اين گياه طبق معمول تهيه مىشود ، بدين‌طريق كه در هر فنجان آبجوش يك قاشق كوچك غذاخورى مىريزند و آن را با عسل يا نيشكر شيرين مىكنند . آنگاه يك فنجان صبح و يك فنجان شب مىآشامند . يا اينكه دو فنجان از آن را در يك روز بتدريج مصرف مىكنند . نيز به قدر يك قاشق غذاخورى از عصارهء برگهاى تازهء آن را با شير ممزوج مىكنند و در يك روز ( 2 - 3 ) مرتبه مىخورند .