امين رويحه
107
درمان با گياهان از نظر طب قديم و جديد با تصاوير گياهان ( فارسى )
مىرسد . ساقهء آن ضلعى و بالاى آن بدون برگ است . برگهاى آن نظير بال است گلهاى آن به شكل مجموعى و كوچك و سفيد متمايل بزردى و شبيه گلهاى گياه : زيره مىباشند . ريشهء آن گندمگون و بوى قوى آن نظير بوى بز نر مىباشد . قسمت طبى آن : ريشههاى آن در فصل ماه : خرداد و ماه : آذر به مصرف طب مىرسند . مواد فعال آن : ريشههاى آن در فصل ماه : خرداد و ماه : آذر به مصرف طب مىرسند . مواد فعال آن : روغنى فرار و تركيبات كومارين و مواد ديگرى كه آبهائى را كه در مخاط پوست بدن جمع شده باشند بر طرف مىكنند و عرقآور و ادرار آور مىباشند . استعمال طبى آن : 1 - از خارج : جوشاندهء ريشههاى آن در مورد التهاب لوزتين غرغره و استعمال مىشود . ب - از داخل : جوشاندهء ريشه و ملبس اين گياه را كه شرح آن خواهد آمد براى معالجهء سنگ مثانه و امراض جهاز تنفسى از قبيل : التهاب قصبة الريه ، سرفههاى حاد و خشك كه با خراشيدگى همراه است و تنگى نفس استعمال مىكنند . گرد اين گياه را براى معالجهء ديفترى به كار مىبرند بدينترتيب كه هر سه ساعت يك قاشق بزرگ غذاخورى با عسل مىخورند . طرز تهيهء جوشاندهء آن اين است كه دو قاشق كوچك غذاخورى از ريشهء كوبيدهء اين گياه را در يك فنجان آب سرد مىريزند و بعد از پنج شش ساعت آن را مىجوشانند آنگاه آن را صاف مىكنند و در هر روزى دو فنجان از آن مىآشامند . طرز تهيهء ملبس اين است كه مقدارى از ريشهء اين گياه را كه به قطعات كوچكى خورد شده باشند بقدرى مىجوشانند كه كاملا پخته و نرم شوند ، آنگاه