امين رويحه

105

درمان با گياهان از نظر طب قديم و جديد با تصاوير گياهان ( فارسى )

109 جذر قرنفلي Geum Urbanum گل ميخك 34 - گل ميخك : بوست مىگويد : اين گياه در جنگل‌هاى كوه : اقرع و در : اهدان و باروك لبنان و در : كسب و زبدانى سوريه يافت مىشود . چون من نام عربى براى آن نيافتم لذا آن را به زبان عربى درآوردم و نامش را جذر قرنفل نهادم . مكان روييدن : در جنگلها ، و زمين‌ها و بين اشجار مىرويد . اوصاف و مشخصات آن : گياهى است كه ارتفاع آن به ( 30 - 70 ) سانتيمتر مىرسد ساقهء آن بوسيلهء موهاى باريك و ريزى پوشيده شده ، برگهاى آن مستقيما از ساقه مىرويند و نظير بال مىباشند و بواسطهء موهاى نازكى پوشيده مىشوند . اين گياه در بين ماه : تير و مهر گلهاى پنج پرى مىدهد كه كوچك و زرد رنگ و نظير ستاره مىباشند . ميوه‌هاى آن بواسطهء خارهاى نازكى پوشيده مىشوند . ريشه‌هاى آن بغلظت انگشت دست مىشوند و طول آنها به قدر - 7 - سانتيمتر مىرسد . پوست آن زرد رنگ و گندمگون است . گوشت داخلى آن قرمز رنگ و مايل بكبودى مىباشد . از ريشه‌هاى آن مخصوصا كوبيدهء آن بوى عطر قرنفل مىوزد . قسمت طبى آن : ريشهء آن در فصل بهار در فروردين و اردىبهشت و در فصل پائيز در ماه : مهر و آبان مصرف طبى دارند . مواد فعال آن : روغنى فرار با مادهء : اويكنول و مواد ديگرى كه قابض و مسكن و پاك‌كننده‌اند . استعمال طبى آن : 1 - از خارج : شيرهء ريشهء اين گياه در مورد التهاب لوزتين و دهان غرغره مىشود . براى معالجهء لثه و تقويت دندانها قطعه‌هاى اين گياه را مىجوند و يا