ديگرى را پيمود . اين مسير چنين است : 1 . معيارهاى بالينى تشخيص مرگ مغزى : 1 . مشخص بودن علت از ميان رفتن عملكرد بالينى مغز و غير قابل بازگشت بودن آن : از ميان رفتن عملكرد مغز ، نبودن وضع مشكوك كه باعث ترديد در تشخيص بالينى شود ، بيمار دچار مسموميت نشده باشد و حرارت بدن از 32 درجه كمتر نباشد ؛ 2 . اغماء : پاسخ‌گو نبودن به محرك‌هاى خارجى دردناك ؛ 3 . از ميان رفتن رفلكس‌هاى ساقهء مغز : نبود حس و حركت در صورت ، نبود رفلكس‌هاى حلق « 1 » و تراشه ، « 2 » پاسخ ندادن مردمك‌ها « 3 » به نور و از ميان رفتن حركت آنها ، پاسخ‌گو نبودن به كوشش‌هاى تنفس خودبه‌خودى . 2 . مشكلات تشخيص مرگ مغزى : در برخى موارد تشخيص مرگ مغزى كارى بس دشوار است . اين موارد از اين قرار است : 1 . تروماى « 4 » شديد صورت ؛ 2 . ناهنجارىهاى پيشين مردمك ؛ 3 . وجود آثار مسموميت دارويى ؛ « 5 » 4 . نبود سابقهء آپنه در هنگام خواب يا بيمارىهاى شديد ريوى كه به تجمع دى اكسيد كربن بينجامد . 3 . آزمايش‌هاى تكميلى : مرگ مغزى ، يك تشخيص بالينى است و بررسى دوبارهء بالينى 6 ساعت پس از معاينهء اوليه براى قطعى شدن تشخيص بايسته است . اين آزمايش‌ها عبارتند از : آنژيوگرافى ، « 6 » الكتروآنسفالو گرافى ( EEG ) ، « 7 » سونوگرافى داپلر ، « 8 » سى تى اسكن ( TC 99 ) « 9 » و پتانسيل تحريكى حسى - پيكرى .

--> ( 1 ) . Gag - Phargngeal . ( 2 ) . Bronchium . ( 3 ) . Papil of the eye . ( 4 ) . Trauma . ( 5 ) . Intoxication . ( 6 ) . Cardiac angiography . ( 7 ) . Electro encephalography . ( 8 ) . Doppler Ultrasonography . ( 9 ) . Computed tomography scan .