فخر رازى در تفسير آيهء ( الَّذِي خَلَقَ الْمَوْتَ وَ الْحَياةَ لِيَبْلُوَكُمْ أَيُّكُمْ أَحْسَنُ عَمَلًا وَ هُوَ الْعَزِيزُ الْغَفُورُ ) ؛ « 1 » خدايى كه مرگ و زندگى را آفريد تا شما را بيازمايد كه كدامتان نيكوكارتر است كه او عزيز و آفريننده است . مىنويسد : حيات ، صفتى است كه موجود موصوف به آن ، دو ويژگى شناخت و قدرت دارد . مرگ نيز صفتى وجودى است ؛ زيراكه خداوند ، آفرينش را به آن نسبت داده و روشن است كه معدوم نمىتواند مخلوق باشد . « 2 »

--> ( 1 ) . ملك ( 67 ) آيهء 2 . ( 2 ) . تفسير كبير ، ج 30 ، ص 54 .