اجتماعى مىگوييم : كم‌رنگ شدن يا از ميان رفتن رابطهء طفل و پدر و مادرش ، ويژهء شبيه‌سازى نيست . بلكه در روش طبيعى توالد انسان نيز در صورت مخالفت و رعايت نكردن قوانين وضعى - كه رابطهء اخلاقى و قانونى و عاطفى ميان افراد خانواده را تنظيم مىكند - روابط افراد خانواده از ميان مىرود . درحالىكه پس از شيوع شبيه‌سازى مانند ديگر پديده‌هاى علمى ، مىتوان قوانينى را وضع كرد تا به بهبود و استحكام روابط ميان افراد خانواده كمك كند . در پاسخ به اين اشكال كه : افراد شبيه‌سازى شده در معرض قتل قرار خواهند گرفت و از آنها سوءاستفاده خواهد شد ؛ مىگوييم : اولا ، اكنون نيز افراد عادى و طبيعى را براى اهداف پليد خود در جنگ‌ها از ميان مىبرند ؛ ثانيا ، فرد شبيه‌سازى شده ؛ چون عنوان انسان دارد ، همهء حقوق و تكاليف انسانى را دارد و همان قوانينى كه براى انسان‌هاى عادى است ، براى او نيز جارى مىباشد ؛ ازاين‌رو قتل او جايز نيست همچنان كه برده شدن او نيز جايز نمىباشد و اعضايش محترم است و نبايد قطع شود . ادعاى از ميان رفتن ارزش‌هاى انسانى ؛ مانند دوستى ، رحمت ، ايثار و لطف نيز احتمالى فرضى است و دليل قاطع ندارد ؛ زيرا انسان شبيه‌سازىشده نيز روح و نفس دارد و مىتوان با تربيت و آموزش ، نهال دوستى ، لطف و ايثار را در جان او كاشت و رشد داد همچنان كه در افراد عادى چنين است . اما اينكه شبيه‌سازى موجب عدم تشخيص افراد مشابه از يك‌ديگر شده و در نتيجه ، مجرم از بىگناه ، و زوجه از زوج و . . . متمايز نمىشود ؛ اشكالى قابل رفع است : زيرا اولا ، مىتوان قوانينى را وضع كرد تا افراد شبيه ، از يك‌ديگر شناخته شوند ؛ ثانيا ، براى تشخيص اين افراد ، كارت‌هاى داراى مشخصات و كدهاى ويژه را مىتوان ساخت . خلاصه اينكه شبيه‌سازى هيچ تأثير و دخالتى در روح و جان انسان ندارد تا بتواند ارزش‌هاى معنوى را از ميان ببرد .