21 . احاديث رسيده در زمينهء سرايت و واگير بيمارىها : در اين زمينه احاديث چندى رسيده كه آنها را مىتوان در دو گروه ديد : أ ) احاديثى كه سرايت و واگير را اثبات مىكند ، همانند آنچه از ابو هريره نقل شده كه به نقل از پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و إله گفته است : « مبادا آنكه به تيمار شتران بيمار مشغول است به ميان شتران سالم برود » . « 1 » ب ) احاديثى كه سرايت را نفى مىكند . از آن جمله از ابو هريره روايت شده كه گفته است : پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و إله فرمود :

--> - يتقى بجناحه الذى فيه الداء فليغمسه كله » . ر . ك : مسند احمد ، ج 2 ، ص 229 ، ح 7141 . اين مضمون به رغم همهء ناسازگارىاى كه با دانش بشرى دارد سوگ‌مندانه در منابع كهن اهل سنت به فراوانى نقل شده است . براى نمونه ر . ك : ابن جارود ، المنتقى ، ج 1 ، ص 26 ، ح 55 ؛ صحيح بخارى ، ج 3 ، ص 1206 ، ح 3142 و ج 5 ، ص 2180 ، ح 5445 ؛ صحيح ابن خزيمه ، ج 1 ، ص 56 ، ح 105 ؛ صحيح ابن حبان ، ج 4 ، ص 53 ، ح 1246 ، ص 55 ، ح 1247 و ج 12 ، ص 55 ، ح 5250 ؛ هيثمى ، موارد الظمآن ، ص 330 ، ح 1355 ؛ سنن دارمى ، ج 2 ، ص 135 ، ح 2039 ؛ كنانى ، مصباح الزجاجه ، ج 4 ، ص 69 ؛ بيهقى ، سنن الكبرى ، ج 1 ، ص 252 ، ج 1123 و پس از آن ؛ سنن ابى داوود ، ح 3 ، ص 365 ، ح 3844 ؛ نسائى ، سنن الكبرى ، ج 3 ، ص 88 ، ح 4588 ؛ همو ، المجتبى ، ج 7 ، ص 178 ، ح 4262 ؛ سنن ابن ماجه ، ج 2 ، ص 1159 ، ح 3504 و پس از آن ؛ ابو المحاسن حنفى ، معتصر المختصر ، ج 2 ، ص 322 ؛ طبرانى ، معجم الاوسط ، ج 3 ، ص 38 و ص 142 و ص 234 ؛ مسند احمد ، ج 2 ، ص 229 ، ح 7141 ، ص 246 ، ح 7353 ، ص 263 ، ح 7562 ، ص 355 ، ح 8641 ، ص 388 ، ح 9024 ، ص 398 ، ح 9157 ، ص 443 ، ح 9719 و ج 3 ، ص 24 ، ح 11205 ؛ مسند ابن راهويه ( 1 - 3 ) ، ج 1 ، ص 177 ، ح 125 ؛ مسند طياسى ، ج 1 ، ص 291 ، ح 2188 ؛ مسند ابى يعلى ، ج 2 ، ص 273 ، ح 986 ؛ ابن قتيبه ، تأويل مختلف الحديث ، ج 1 ، ص 9 و 228 و پس از آن ؛ ابن حجر ، فتح البارى ، ج 6 ، ص 356 و پس از آن ؛ عظيم‌آبادى ، عون المعبود ، ج 10 ، ص 231 - م . ( 1 ) . « لا يوردن ممرض على مصح » . حديث را احمد ، بخارى ، مسلم ، ابو داوود و كسانى ديگر نقل كرده‌اند . براى نمونه ر . ك : صحيح بخارى ، ج 5 ، ص 2177 ، ح 5437 ؛ صحيح مسلم ، ج 4 ، ص 1743 ، ح 2221 ؛ صحيح ابن حبان ، ج 13 ، ص 482 ، ح 6115 ؛ بيهقى ، سنن الكبرى ، ج 7 ، ص 135 و 216 ؛ سنن ابى داوود ، ج 4 ، ص 17 ؛ ابن راشد ، الجامع ، ج 10 ، ص 404 ؛ طحاوى ، شرح معانى الآثار ، ج 4 ، ص 303 ، 306 و 310 ؛ ابو المحاسن حنفى ، معتصر المختصر ، ج 2 ، ص 207 ؛ طبرانى ، معجم الاوسط ، ج 4 ، ص 12 ؛ مسند احمد ، ج 2 ، ص 406 ؛ ديلمى ، الفردوس ، ج 5 ، ص 215 ؛ ابن حجر ، فتح البارى ، ج 10 ، ص 160 - 162 و 242 ؛ ابن عبد البر ، التمهيد ، ج 24 ، ص 189 و 190 ؛ ابن قيم ، حاشية ابن القيم ، ج 10 ، ص 289 ؛ عظيم‌آبادى ، عون المعبود ، ج 10 ، ص 290 و 291 ؛ شرح نووى ، ج 14 ، ص 213 - 217 و 228 - م .