آن چيزهايى قرار دارد كه پيامبر صلّى اللّه عليه و إله از سوى خداوند دربارهء آنها به ما خبرى داده و بدين ترتيب از امورى دينى است كه عمل به آنها بايسته و واجب است ؛ يعنى اگر نهيى باشد موجب حرمت و منع است و اگر امرى باشد آن دارو و درمان بايسته و پذيرفته است . به هر روى ، بخشى از احاديث نبوى در اين گروه قرار مىگيرند و از آن جمله است : أ ) احاديث امركننده به اصل درمان و عمل به تدابير طبّى ، چنان‌كه در گروه نخست از احاديث گذشت ؛ چرا كه در آنها پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و إله مسئلهء شفا را به خداوند نسبت داده و فرموده است « خداوند هيچ دردى نفرستاده مگر آنكه خود برايش درمانى نيز فرستاده است » . « 1 » ب ) احاديث نهىكننده از درمان با چيزهاى حرام كه در گروه دوم مورد بحث قرار گرفت . آنجا نيز مسئلهء به خدا نسبت داده شده ؛ چرا كه فرموده است : « خداوند شفاى شما را در آنچه بر شما حرام كرده قرار نداده است » . « 2 » ج ) احاديث تشويق‌كننده به حجامت كه به روايت‌هاى گوناگون رسيده است : 1 . در روايت ابو هريره كه احمد ، ابو داوود و حاكم آن را از پيامبر صلّى اللّه عليه و إله نقل كرده‌اند آمده است : « اگر در چيزى از آنچه با آن درمان مىكنيد خيرى باشد آن حجامت است » . « 3 » 2 . روايت ابن مسعود كه به نقل از پيامبر صلّى اللّه عليه و إله گفته است : در شب معراج بر هيچ گروهى از فرشتگان نگذشتم مگر آنكه گفتند : اى محمد ! امت خويش را به حجامت بشارت ده . « 4 »

--> ( 1 ) . متن و منابع حديث پيشتر گذشت - م . ( 2 ) . متن و منابع حديث پيشتر گذشت - م . ( 3 ) . « ان كان فى شىء مما تتداوون به خير فالحجامة » . ر . ك : مسند احمد ، ج 2 ، ص 342 ، ح 8494 ؛ سنن ابى داوود ، ج 4 ، ص 4 ، ح 3857 ؛ حاكم ، المستدرك ، ج 4 ، ص 545 ، ح 5257 ؛ سنن ابن ماجه ، ج 2 ، ص 1151 ، ح 3476 - م . ( 4 ) . « ما مررت ليلة اسرى بى بملأ من الملائكة الا قالوا : يا محمد ، ابشر امتك بالحجامه » . ر . ك : سنن ترمذى ، ج 4 ، ص 391 - م .