روايت ديگرى هم نزد بخارى آمده است كه عايشه پس از آنكه پيامبر صلّى اللّه عليه و إله در دستان وى مىدميد دستان خويش را بر بدن آن حضرت مىكشيد . « 1 » ج ) احاديث دعاى پيامبر صلّى اللّه عليه و إله براى بيماران ، چنان‌كه در عيادت بيمار برايش اين‌گونه دعا مىكرد : خداوندا ! اى پروردگار مردم ! اى از ميان‌برندهء درد و تيره‌بختى ! شفا ده كه تو خود شفادهنده‌اى . هيچ شفايى جز شفاى تو نيست ، شفايى كه [ چون بيايد ] هيچ بيماريى بر جاى نگذارد . « 2 » د ) حديثى كه مىگويد : « بيماران خود را با صدقه درمان كنيد » . « 3 » گروه پنجم : احاديث ناظر به متنى قرآنى در برخى از احاديث نبوى به مضمونى از قرآن اشاره يا بدان استناد شده كه از آن جمله است : أ ) احاديث درمان با عسل : از آن جمله بخارى از جابر بن عبد اللّه روايت كرده است كه پيامبر صلّى اللّه عليه و إله فرمود : اگر در چيزى از داروهايتان خيرى باشد در برش حجامتگر است يا در جرعه‌اى عسل و يا در گزشى مختصر به آتش كه در اندازهء زخم و درد باشد ؛ و البته من دوست ندارم كه داغ بر زخم نهم . « 4 »

--> ( 1 ) . ر . ك : همان ، ص 2170 ، ح 5419 - م . ( 2 ) . « اللهم رب الناس مذهب الباس اشف انت الشافى لا شفاء الا شفاؤك شفاء لا يغادر سقما » . ر . ك : صحيح بخارى ، ج 5 ، ص 2167 . همانند اين حديث با تفاوتى اندك در اين منابع آمده است : سنن ترمذى ، ج 3 ، ص 303 ، ح 973 ؛ سنن ابى داوود ، ج 4 ، ص 11 ؛ مسند احمد ، ج 3 ، ص 151 ، ح 12554 - م . ( 3 ) . « داووا مرضاكم بالصدقه » . ر . ك : هيثمى ، مجمع الزوائد ، ج 3 ، ص 63 ؛ بيهقى ، سنن الكبرى ، ج 3 ، ص 382 ؛ طبرانى ، معجم الاوسط ، ج 2 ، ص 274 ؛ همو ، معجم الكبرى ، ج 10 ، ص 128 همو ، شعب الايمان ، ج 3 ، ص 282 و 283 ؛ ابن سلامه ، مسند الشهاب ، ج 1 ، ص 401 ؛ منذرى ، الترغيب و الترهيب ، ج 1 ، ص 301 ؛ حسينى ، البيان و التعريف ، ج 2 ، ص 189 ؛ مناوى ، فيض القدير ، ج 3 ، ص 388 و 515 و ج 5 ، ص 437 - م . ( 4 ) . « ان كان فى شىء من ادويتكم خير ففى شرطة محجم او شربة عسل او لذعة بنار توافق الداء و لا احب ان اكتوى » . ر . ك : صحيح بخارى ، ج 5 ، ص 2157 ، ح 5375 - م .