صحابه بود بيرون زد . به او گفتند : چرا تسبيحى برآن نمىآويزى ؟ گفت : حتى اگر بدانم كه زنده ماندنم در گرو همين كار است اين كار را انجام نمىدهم . سپس افزود : پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و إله ما را از اين كار نهى كرد . « 1 » ج ) در دسته‌اى از احاديث ، پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و إله بستن تعويذ بر خود را نهى كرده . از آن جمله است : 1 . حديث ابن مسعود حاكى از آن است كه پيامبر صلّى اللّه عليه و إله فرموده : « رقى ، « 2 » تميمه « 3 » و توله « 4 » شرك است » . « 5 » 2 . به همين مضمون حديثى ديگر نيز نقل شده كه در آن پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و إله فرموده است : « هركس تميمه‌اى به گردن آويزد شرك ورزيده است » . « 6 » گروه چهارم : احاديث ادويه و معالجه با دعا در گروهى ديگر از احاديث به داروهايى يا به معالجه‌هايى ويژه فرمان داده و اين تجويز به نوعى با احكام عبادى و تعبدى و نيز شعاير دينى پيوند داده شده . از آن

--> ( 1 ) . ابن جرير طبرى اين اثر را نقل كرده و آن را صحيح نيز دانسته است . ( 2 ) . مقصود از رقى تعويذ يا حرزى است كه بر بازو بندند . البته ناگفته نماند تعويذ ممنوع در شرع تعويذهاى مجهول يا آن چيزهايى است كه در آنها به غير خدا پناه جسته باشند . نه آنچه مشتمل بر بسم اللّه و سورهء فاتحه يا معوذتين است . در اين‌باره ر . ك : مباركفورى ، تحفة الاحوذى ، ج 6 ، ص 301 - م . ( 3 ) . « تميمه » رشته‌اى از مهره يا همانند آن است كه بر گردن آويزند تا شخص از جن و شيطان و از چشم بد در امان باشد - م . ( 4 ) . « توله » نيز نوعى گردن‌آويز براى در امان ماندن و همانند آن است . در جاهليت گمان بر اين بوده كه اگر زنى چنين گردن‌آويزى داشته باشد محبوب همسرش شود - م . ( 5 ) . « ان الرقى و التمائم و التوله شرك » . ر . ك : سنن ابى داوود ، ج 4 ، ص 9 ، ح 3883 ، بيهقى ، سنن الكبرى ، ج 9 ، ص 350 ؛ طبرانى ، معجم الكبير ، ج 9 ، ص 174 - م . ( 6 ) . « من علق تميمة فقد اشرك » . ر . ك : هيثمى ، مجمع الزوائد ، ج 5 ، ص 103 . حديث ديگرى هم نقل شده و آن اين است كه « من علق تميمة فلا اتم اللّه له » ؛ هركس تميمه‌اى به گردن آويزد خدا درمان را براى او كامل نكند . ر . ك : صحيح ابن حبان ، ح 13 ، ص 450 ؛ حاكم ، المستدرك ، ج 4 ، ص 463 ؛ بيهقى ، سنن الكبرى ، ج 9 ، ص 350 - م .