است ؛ اما اصول كلّياتى كه وى دراين‌باره فراروى نهاده و جسارتى كه در طرح نكات بنيادين رواداشته دربارهء احاديث ديگر معصومان عليه السّلام نيز صادق است . با توجه به همين ويژگى ، مقالهء ياد شده از زبان عربى به فارسى برگردانده شده است و اينك متن فارسى با نام « اندازه و چگونگى استناد به حديث نبوى در مباحث پزشكى و درمانى » تقديم مىشود . مقاله در دو فصل سامان يافته و مؤلف در فصل نخست ، كلياتى را دربارهء مجموعهء احاديث حاكى از امور دنيوى محض بيان كرده و در آن از نظريهء تمايز امور دنيوى محض از امور دينى و تشريعى محض جانب‌دارى كرده و دلايل طرفداران اين نظريه را فراروى نهاده و در فصل دوم نيز به‌گونهء خاص به احاديث نبوى در حوزهء طب و درمان نگريسته و با دسته‌بندى قلمرو ، حجيت هر دسته را مشخص كرده است . مترجم نيز كوشيده است با ارجاع احاديث به منابع اهل سنت و گاه با يادآور شدن نكته‌ها يا توضيح‌هايى و نيز با ضميمه كردن كتاب‌نامه بر غناى نوشتار بيفزايد . اميد است كه اين نوشتار بتواند به بخشى از پرسش‌هاى موجود در اين زمينه پاسخ دهد يا دست‌كم راه را بر جستارهاى پسين هموار سازد . حسين صابرى