نيامده بر اينكه پايانى براى حيض وجود داشته باشد ؛ بنابراين اگر پيرزن مسن ، خونى ببيند حيض است . و در اينكه زن يائسه عده ندارد بيشتر فقها اتفاق‌نظر دارند ؛ مانند : شيخ طوسى در نهايه ، « 1 » محقق حلى در شرائع الاسلام ، « 2 » امام خمينى در تحرير الوسيله ، « 3 » آية اللّه خوئى در منهاج الصالحين ، « 4 » آية اللّه اراكى ، « 5 » آية اللّه صافى گلپايگانى ، « 6 » آية اللّه بهجت ، « 7 » آية اللّه وحيد خراسانى ، « 8 » ميرزا جواد تبريزى . « 9 » بررسى ديدگاه فقها دربارهء زمان يائسگى با توجه به مباحثى كه گذشت به بررسى نظرات فقها مىپردازيم . نظرات فقهاى عظام دراين‌باره به چند گروه تقسيم مىشود : 1 . اگر قرشى يا نبطى باشد شصت‌ساله و گرنه پنجاه‌ساله « قبل ستّين إن كانت المرأة قرشيّة أو نبطيّة و إلّا خمسون » .

--> ( 1 ) . شيخ طوسى ، نهايه ، ص 535 . ( 2 ) . محقق حلى ، شرائع الاسلام ، ص 599 . ( 3 ) . امام خمينى رحمه اللّه ، تحرير الوسيله ، ج 2 ، ص 304 . ( 4 ) . آية اللّه خوئى ، منهاج الصالحين ، ص 424 . ( 5 ) . آية اللّه اراكى ، توضيح المسائل ، ص 466 . ( 6 ) . آية اللّه صافى گلپايگانى ، هداية العباد ، ج 2 ، ص 399 . ( 7 ) . آية اللّه بهجت ، توضيح المسائل ، ص 471 . ( 8 ) . آية اللّه وحيد خراسانى ، توضيح المسائل ، ص 681 . ( 9 ) . آية اللّه تبريزى ، توضيح المسائل ، ص 440 .