سلّار در بخش طلاق از كتاب مراسم مىگويد : « فأمّا غير المتوفّى عنها زوجها : فعلى ضربين : أحدهما : يجب عليها عدّة ، و الآخر لا يجب عليها عدّة ، فمن يجب عليها عدّة : من لم يبلغ الحيض ، و ليست فى سنّ من تحيض ، و غير المدخول بها ، و اليائسة من المحيض ، و ليست فى سنّ من تحيض ، و قد حدّ في القرشيّة و النبطيّة ستّون سنة ، و في غيرها خمسون سنة » . « 1 » زنى كه شويش نمرده دوگونه است : بر يكى عده لازم است و بر ديگرى نيست . آنكه عده بر اوست زنى است كه به سنّ قاعدگى نرسيده ، زنى كه با او آميزش انجام نگرفته و زنى كه از عادت ماهانه نااميد است و در سنى هم نيست كه عادت بيند . اين سن ، دربارهء زنان قرشى و نبطى شصت سال و در ديگر زنان ، پنجاه سال دانسته شده است . محقق در شرايع در پايان فصل سوم از بخش عده‌ها مىنويسد : « و في اليائسة و التي لم تبلغ روايتان : إحداهما : أنهما تعتدّ ان بثلاثة أشهر ، و الأخرى لا عدّة عليها ، و هي الأشهر ، و حدّ اليأس أن تبلغ خمسين سنة » . « 2 » دربارهء زن نااميد از قاعدگى و نابالغ دوگونه روايت است ، يكى آنكه اينان سه ماه عده نگه مىدارند و ديگرى آنكه عده‌اى كه همان ماه‌هاست ، بر ايشان نيست و مرز نااميدى نيز رسيدن به پنجاه‌سالگى است . و در مختصر النافع مىنويسد : « و لا عدّة على الصغير ، و لا اليائسة على الأشهر ، و في حدّ اليأس روايتان : أشهرهما خمسون سنة » . « 3 » عدهء چندماهه بر خردسال و نااميد نيست . دربارهء مرز نااميدى دو روايت آمده كه مشهورتر پنجاه‌سالگى است .

--> ( 1 ) . سلّار ديلمى ، مراسم ، ص 585 . ( 2 ) . محقق حلى ، شرايع ، ج 3 ، ص 35 . ( 3 ) . محقق حلى ، مختصر النافع ، بخش عده‌ها .