زنا كند . » « 1 » علّامه بدر الدين عينى گفته است كه اگرچه لغت « عهر » مقيد به نوع خاصى از زنا است ، از آن ، اطلاق اراده شده است و حديث « للعاهر الحجر » هرگونه زانى را شامل مىشود . « 2 » به هر حال ، اختصاص دادن لغت « افرغ » به آميزش جنسى ، و لغت « عاهر » به زانى در شب به قرينهء صارفهء قوى نيازمند است ، كه در اينجا وجود ندارد . روايات دالّ بر حكمت حرمت زنا عن محمد بن أحمد ، عن أبي عبد اللّه الرازيّ ، عن الحسن بن علي بن أبي حمزة ، عن أبي عبد اللّه المؤمن ، عن إسحاق بن عمّار ، قال : قلت لأبي عبد اللّه عليه السّلام : الزنا شرّ ، أو شرب الخمر ؟ و كيف صار في شرب الخمر ثمانون ، و في الزنا مائة ؟ فقال : يا إسحاق ، الحدّ واحد ، و لكن زيد هنا لتضييعه النطفة ، و لوضعه إيّاها في غير موضعه الذي أمره اللّه عزّ و جلّ به ؛ « 3 » ابو اسحاق عمار مىگويد : به امام صادق عليه السّلام گفتم زنا بدتر است يا نوشيدن شراب ، چگونه در نوشيدن شراب هشتاد ( تازيانه ) و در زنا صد تا مقرر گرديده است ؟ امام عليه السّلام فرمود : اى اسحاق حد يكى است ، لكن اين مقدار ، بدين سبب افزوده شد كه زنا سبب از بين بردن نطفه و قرار دادن آن در غير جاىگاهى مىشود كه خداوند بدان دستور داده است . ابتدا به گونهء روايت‌هاى قبلى ، سند حديث را بررسى مىكنيم و سپس دلالت آن را . در بحث سندى اين حديث ، نخست بايد به مطلبى كه آية اللّه خوئى دربارهء تصحيف در سند اين روايت فرموده است ، اشاره كنيم . در سند تهذيب ( چاپ قديم و جديد ) محمد بن أحمد بن أبى عبد اللّه الرازى وجود دارد ، ولى همين حديث در كافى بدين‌گونه آورده شده است : « محمد بن أحمد عن أبي عبد اللّه الرازي » . « 4 » از نظر رجالى ، نسخهء كافى درست و

--> ( 1 ) . محمود بن عمر زمخشرى ، الفائق ، ج 2 ، ص 41 ؛ اسماعيل بن حماد جوهرى ، صحاح اللغه ، ج 2 ، ص 762 . ( 2 ) . بدر الدين عينى ، عمدة القارى ، ج 11 ، ص 169 . ( 3 ) . وسائل الشيعه ، ج 14 ، ص 267 ؛ تهذيب الاحكام ، ج 10 ، ص 99 . ( 4 ) . كافى ، ج 7 ، ص 262 .