با مقاربت يا با ريختن آب در زوجه ، مشمول منع آيهء شريفه نخواهد بود . « 1 » 2 . وَ الَّذِينَ هُمْ لِفُرُوجِهِمْ حافِظُونَ . إِلَّا عَلى أَزْواجِهِمْ أَوْ ما مَلَكَتْ أَيْمانُهُمْ فَإِنَّهُمْ غَيْرُ مَلُومِينَ . فَمَنِ ابْتَغى وَراءَ ذلِكَ فَأُولئِكَ هُمُ العادُونَ . « 2 » آيهء شريفه ، حفظ فرج را از غير زوج لازم مىداند ، ولى طريق و كيفيت برخورد با زوج را بيان نمىكند و متعلق آن را حذف كرده است . بنابراين ، همان‌طور كه مستثنا منه اطلاق دارد و لزوم حفظ فرج از اجنبى را مىرساند ، در مورد مستثنا نيز اين اطلاق وجود دارد و تصرّف در زوجه به مورد يا مطلب خاصى اختصاص ندارد ، بلكه هرگونه تصرّف در زوجه را در بر مىگيرد ؛ چه به طريق مقاربت و چه با لذت‌هاى ديگر و يا نوع ديگرى ، مانند ريختن منى مرد در رحم زن . امّا روايت‌ها : ظهور بيشتر روايت‌ها در ريختن منى در رحم زن از طريق حرام است ؛ يعنى در صورتى كه زن و مرد بر يكديگر حرامند . لذا روايت‌هاى نص در همان موردى است كه تلقيح از منى غير زوج بوده ، و منعى در آن براى آنچه مورد بحث است ، وجود ندارد : 1 . على بن سالم از حضرت صادق عليه السّلام روايت مىكند كه آن حضرت فرمود : إنّ أشدّ الناس عذابا يوم القيامة رجل أقرّ نطفته في رحم يحرم عليه ؛ « 3 » شديدترين عذاب در روز قيامت ، عذاب مردى است كه نطفهء خود ( و در نقل ديگرى ، « نطفهء عقاب » ) را در رحم زنى نامحرم بريزد . 2 . روايت مرسله در من لا يحضره الفقيه : قال النبي صلّى اللّه عليه و آله : لن يعمل ابن آدم عملا أعظم عند الله عزّ و جلّ من رجل قتل نبيّا أو هدم الكعبة التي جعلها الله قبلة لعباده أو أفرغ ماءه في امرأة حراما ؛ « 4 »

--> ( 1 ) . سيد محمد صادق روحانى ، المسائل المستحدثه ، ج 1 ، ص 7 . ( 2 ) . معارج ( 70 ) آيهء 29 - 31 . ( 3 ) . وسائل الشيعه ، ج 14 ، ص 239 . ( 4 ) . همان .