او را مىكشد ( آيا اين كار جايز است ؟ ) امام عليه السّلام فرمود : ( براى درمان مىتواند ) « رگ بزند و دوا بخورد » . « 1 » 2 . محمد بن ابراهيم علوى موسوى از ابراهيم بن محمد - پدرش - از ابا الحسن عسكرى عليه السّلام روايت مىكند كه فرمود : از امام رضا عليه السّلام شنيدم كه به نقل از پدرش فرمود : يونس بن يعقوب از امام صادق عليه السّلام پرسيد : اى فرزند رسول خدا ، مردى ( براى درمان ) با آتش داغ مىنهد ؛ گاه كشته مىشود و گاه ( از بيمارى ) رهايى مىيابد . امام عليه السّلام فرمود : « در زمان پيامبر صلّى اللّه عليه و آله يكى از اصحاب داغ گذارد و پيامبر همان‌جا ايستاده بود ( و در كنار او حضور داشت و اين شيوهء درمانى را مىنگريست ) » . « 2 » 3 . ابراهيم بن مسلم ، از ابن ابى نجران ، از يونس بن يعقوب روايت مىكند كه گفت : از امام صادق عليه السّلام پرسيدم كه كسى دوا مىآشامد ، گاه او را مىكشد و در بيشتر موارد ( با مصرف دارو ) سلامتش را باز مىيابد ، امام عليه السّلام فرمود : « خدا كه درد را داده ، شفا و درمان را نيز داده است ؛ و خدا دردى را نيافريد مگر اينكه براى او دوا ( و راه درمان ) قرار داد . پس ( اگر بيمار شدى ) دارو بياشام و نام خداى متعال را ببر » . « 3 » 4 . روايتى كه كلينى از حمدان بن اسحاق نقل مىكند . « 4 » 5 . جعفر بن عبد الواحد ، از نضر بن سويد ، از عاصم بن حميد ، از محمد بن مسلم روايت مىكند كه گفت : از امام باقر عليه السّلام پرسيدم ، آيا با داغ معالجه مىشود ؟ فرمود : « آرى ، خدا در دوا و درمان بركت و شفاى فراوان قرار داده است ؛ آنكه بيمار است باكى بر او نيست كه به درمان بپردازد ، و مداوا كار پسنديده‌اى است » . « 5 » در اين روايت ، سؤال راوى بدان جهت است كه در داغ نهادن به عنوان راه درمان ترديد دارد ؛ يا سؤال ناشى از ترديد در حكم داغ نهادن مىباشد ؛ يا در اصل تأثير دوا و درمان

--> ( 1 ) . الكافى ، ج 8 ، ص 194 ؛ بحار الأنوار ، ج 59 ، ص 67 ، ح 17 . ( 2 ) . طب الأئمه ، ص 53 ؛ بحار الأنوار ، ج 59 ، ص 64 ، ح 6 . ( 3 ) . طب الأئمه ، ص 63 ؛ بحار الأنوار ، ج 59 ، ص 66 ؛ ح 10 . ( 4 ) . اين روايت در ادلهء جواز ذكر شد . ( 5 ) . طب الأئمه ، ص 53 ؛ بحار الأنوار ، ج 59 ، ص 64 .