أَ أَنْتُمْ تَزْرَعُونَهُ أَمْ نَحْنُ الزَّارِعُونَ ؛ آيا شما آنچه را كاشتيد مىرويانيد يا ما آن را مىرويانيم ، « 1 » به كودك مىگويى : « زرعه اللّه » ؛ خدا او را روياند ، « و ازدرع فلان » ؛ فلانى زراعت كرد . « 2 » فيروزآبادى مىنويسد : « زرع » ، افكندن بذر ( دانهء گياه ، تخم ) است . . . و « مزروع » ، چيزهايى است كه در زمين آمادهء كشت مىرويد . « 3 » طريحى مىگويد : أَ أَنْتُمْ تَزْرَعُونَهُ أَمْ نَحْنُ الزَّارِعُونَ ؛ آيا شما گياه را مىرويانيد يا ما ؟ « زرع » ، روياندن است . گفته مىشود : « زرعه » ؛ گياه را روياند . « 4 » از سخن همهء اين عالمان لغت استفاده مىشود كه معناى « زرع » در لغت ، روييدنى ، گياه ، روياندن ، كاشتن و افكندن دانهء گياه است . معناى نبت جوهرى مىگويد : نبت : نبات ( گياه ) ؛ گفته مىشود : « نبتت الأرض و أنبتت الأرض » ؛ زمين گياه روياند ؛ و نيز « نبت البقل و انبت » ؛ سبزه روييد ؛ « نبّت الشجر تنبيتا » ؛ درخت را كاشتم . « 5 » بنابراين « نبت » سه معنا دارد : 1 . استعمال آن با واژهء « أرض - زمين » ، مانند « نبتت الأرض » ؛ يعنى زمين گياه روياند . در كتاب محيط المحيط و المنجد به اين معنا تصريح شده است . « 6 »

--> ( 1 ) . واقعه ( 56 ) آيهء 64 . ( 2 ) . الصحاح ، ج 3 ، ص 1224 ، مادهء « زرع » . ( 3 ) . القاموس المحيط ، ج 3 ، ص 34 ، مادهء « زرع » . ( 4 ) . مجمع البحرين ، ج 4 ، ص 341 ، مادهء « زرع » . ( 5 ) . الصحاح ، ج 1 ، ص 268 ، مادهء « نبت » . ( 6 ) . محيط المحيط ، ص 874 ؛ المنجد ، ص 784 .