انسان مريض نبايد بر انسان صحيح وارد شود . 5 . رواياتى كه به‌دست آورديم ، خروج از منطقهء آلوده به و با و طاعون را به جهت جلوگيرى از انتقال بيمارى ، نهى مىكند . بنابراين فرار از آنجا جايز نيست و همين امر سبب شده كه عالمان در اين موضوع رساله‌هايى نيز تأليف كنند . علّامه بحر العلوم ( م 1212 ه . ق ) رساله‌اى در حكم فرار از طاعون تأليف كرده است . « 1 » از ادلّهء فوق و ساير امورى كه قبلا به عنوان قرينه ذكر شد ، مىتوان استفاده كرد كه ايدز و سفليس - كه دو بيمارى واگيردار و خطرناك هستند - تنها فرد و شخص مورد هجوم آن نيست ، بلكه جامعه نيز در معرض خطرهاى آن قرار دارد و از موجبات فسخ هستند ؛ چنان‌كه بعضى از عالمان بر فسخ نكاح به جهت آن دو فتوا داده‌اند . « 2 » و اگر جرئت نكنيم كه به جهت اين امور به فسخ نكاح حكم كنيم ، حد اقل احتياط در آن است كه طلاق ضميمهء آن شود ، همان‌طور كه بعضى از محققان معاصر احتمال داده‌اند . « 3 » از مجموعهء آنچه گذشت دو مسئله روشن شد : 1 . حكم زن و مردى كه قصد ازدواج دارند و يكى از آن دو به امراض مسرى مبتلا است . 2 . زن و شوهرى كه پس از عقد به آن مبتلا شده‌اند ، حكم فسخ نكاح آن دو نيز روشن شد . در ضمن بحث از دو مطلب فوق آشكار شد كه نه فقط براى پزشك در اين‌باره منعى وجود دارد كه امراض واگيردار را اطلاع دهد بلكه وظيفهء اوست كه اين موضوع را فاش كند ، تا از بروز مشكلات بعدى جلوگيرى شود .

--> ( 1 ) . مقدمه‌اى بر فقه شيعه ، ص 310 . ( 2 ) . آية اللّه صانعى ، استفتائات پزشكى ، ص 1 . ( 3 ) . مجلهء الفكر الإسلامى ، السنة الثالثه ، شمارهء 11 ، ص 55 .