شهيد ثانى معتقد است « تردّ » كه به صيغهء مجهول خوانده مىشود ، اطلاق دارد و مرد و زن را شامل مىشود . « 1 » اين درحالىكه علّامه سيد محمد عاملى معتقد است كه كلمهء « تردّ » فقط حق فسخ مرد را مىرساند . او در اين مورد گفته : بيّنّا أنّ المتبادر من قوله : إنّما يردّ النكاح تسلّط الزوج على الفسخ إذا ظهر بالزوجة أحد هذه العيوب ؛ لأنّ النكاح إنّما يستند إلى الزوجة ، فيكون ردّه من قبل الزوج خصوصا مع كون الجواب مبيّنا على السؤال عن عيوب المرأة على ما هو مذكور في الكافى و في من لا يحضره الفقيه ؛ « 2 » بيان كرديم كه متبادر از قول امام عليه السّلام « إنّما يردّ النكاح » تسلّط شوهر بر فسخ است ، زمانى كه در زوجه يكى از عيوب وجود داشته باشد ، زيرا نكاح مستند به زوجه است ، و ردّ آن از ناحيه زوج مىباشد ؛ خصوصا جواب مبتنى بر سؤال است كه از عيوب زن مىپرسد ، بنا بر آنچه در كافى و من لا يحضره الفقيه وجود دارد . صاحب مدارك معتقد است كه چون « إنّما يردّ » جواب سؤال است و سؤال در مورد زنان و عيوب آنها شده ، بنابراين فقط مرد حق فسخ دارد . نكتهء ديگر اينكه در حديث ، سؤال از عفل شده و عفل از عيوب زنان است ، بنابراين ، صدر و ذيل حديث دلالت دارد كه حديث فقط شامل وجود عيب در زن است و فقط مرد حق فسخ دارد . صاحب مدارك كلمهء عفل را نيز قرينه مىداند . و سيد محمد عاملى در ادامه فرموده است : لأنّ المتبادر من ردّ النكاح فسخه من قبل الزوج إذا ظهر في الزوجة أحد هذه العيوب و ينبّه عليه ذكر العفل من جملتها الذي هو من عيوب المرأة . « 3 » و نظير سخن سيد محمد عاملى را شارح ديگر مختصر النافع علّامه سيد على طباطبائى در رياض المسائل آورده است . « 4 »

--> ( 1 ) . جامع المدارك ، ج 4 ، ص 359 . ( 2 ) . نهاية المرام ، ج 1 ، ص 339 . ( 3 ) . همان ، ص 325 . ( 4 ) . رياض المسائل ، ج 2 ، ص 133 ، چاپ سنگى .