أبي عبد اللّه عليه السّلام قال : في العنين إذا علم أنّه عنين لا يأتي النساء فرّق بينهما ، و إذا وقع عليها وقعة واحدة لم يفرّق بينهما ، و الرجل لا يردّ من عيب ؛ « 1 » امام صادق فرمود : دربارهء شخصى كه علاقهء به زنان و جماع ندارد ، وقتى روشن شد كه او قادر بر جماع با زنان نيست ، بين زن و او جدايى مىافتد و اگر يك‌بار بتواند با زن جماع كند ، نكاح بين آن دو به هم نمىخورد ، زيرا مرد به جهت عيب داشتن ردّ نمىشود . حديث فوق از نظر سند مورد بحث و مناقشه است . شهيد ثانى آن را در مسالك الأفهام از نظر سند و دلالت ضعيف شمرده و روايات ادلّهء بر فسخ به جهت جذام را اشهر دانسته است ، درحالىكه صاحب جواهر آن را صحيحه مىداند و مدعى شده در سند آن كسانى وجود دارند كه بر تصحيح آنچه از آنها صحيحه رسيده اجماع وجود دارد . و شخصى كه از نظر علم رجال مورد مناقشه قرار گرفته ، غياث ضبىّ است . غياث ضبى در كتاب‌هاى علم رجال مجهول است « 2 » ، لذا نمىتوان به او اعتنا كرد ؛ هرچند صاحب جواهر در مورد فسخ اسبابى كه دليل صريح بر آن وجود ندارد ، به اين روايت استدلال كرده است . مرحوم صاحب جواهر ( 1262 ه . ق ) به قاعدهء اجماع ، استناد كرده ؛ همان اجماعى كه كشّى در رجال فرمود : « أجمعت الصحابة على تصحيح ما يصحّ منهم » مراد كشّى دلالت بر وثاقت آن‌ها و نيز دلالت بر وثاقت راويانى مىكند كه از آن‌ها روايت مىكنند ؛ يعنى صحت روايت را مىرساند « 3 » و در سند آن ، دو نفر وجود دارند ( صفوان بن يحيى « 4 » و أبان بن عثمان ) « 5 » كه هر دو از اصحاب اجماع هستند و اگر آن دو نفر از راوى روايت كنند ،

--> ( 1 ) . تهذيب الأحكام ، ج 7 ، ص 430 . ( 2 ) . معجم رجال الحديث ، ج 13 ، ص 237 ؛ رياض المسائل ، ج 2 ، ص 133 ؛ مسالك الأفهام ، ج 8 ، ص 111 . ( 3 ) . ر . ك ، آية اللّه سبحانى ، كليات فى علم الرجال . ( 4 ) . رجال نجاشى ، ص 197 و 524 ؛ اختيار معرفة الرجال ، ص 556 و 1050 ؛ منتهى المقال ، ج 4 ، ص 30 ؛ العدة فى اصول الفقه ، ج 1 ، ص 154 . ( 5 ) . رجال نجاشى ، ص 13 و 8 ؛ خلاصة الرجال ، ص 21 و 3 ؛ اختيار معرفة الرجال ، ص 532 و 660 و منتهى المقال ، ج 1 ، ص 136 .