به آن دو بگويد و با اين كار از ازدواج آنها جلوگيرى كند . 3 . اگر پس از ازدواج ، با پندار اينكه زمان ازدواج سالم بوده‌اند يكى از دو طرف به مرضى مسرى ( سفليس ، ايدز و . . . ) مبتلا شد ، آيا اين حق براى ديگرى باقى است كه بىهيچ پرسش و پاسخى ، صحنهء ازدواج و زندگى را ترك كند و خود را از مهلكه نجات دهد ؛ يا اينكه دو طرف حق ندارند علقهء زوجيت را برهم زنند مگر آنكه يا مرد اقدام به طلاق كند و يا زن تقاضاى طلاق نمايد و در هر حال ، تنها راه گريز طلاق است ؟ بر اين اساس ، اگر مرد مبتلا به ايدز و يا سفليس و نظير آن باشد ، زن را طلاق ندهد ، زن از او جدا نمىشود و رشتهء زوجيت گسسته نخواهد شد ؛ در نتيجه ، ازدواج زن با مرد ديگرى حرام است و اگرچه زن از مرد بگريزد ، زن او محسوب مىشود . يا بر فرض ابتلاى زن به يكى از اين‌گونه امراض ، هرچند مرد وى را رها كند ، او زوجه‌اش محسوب شده و احكام زوجيت به‌جا مىماند و او حق ارث و نفقه و شمرده شدن در زمرهء چهار زوجه و غير اين‌ها را دارد . 4 . سؤال ديگر آن است كه اگر يكى از دو زوج قبل از ازدواج مبتلا بوده و در اين خصوص آزمايشى هم نكرده ، و بعد مشخص شده كه يكى از دو طرف قبل از ازدواج مبتلا به اين مرض بوده و ديگرى را مطلع نكرده است ، در اين صورت آيا اين امر تدليس محسوب مىشود و مىتوان اين ازدواج را برهم زد يا خير ؟ تا آنجا كه مقدور است در ادامهء مقاله موضوع را دنبال مىكنيم . ما در اين نوشتار به سبك معمول فقيهان ابتدا معناى لغت فسخ را روشن مىكنيم تا به تعبير اصطلاحى ، محل نزاع تبيين شود ، آن‌گاه با اشاره به كلمات و سخنان فقها دربارهء موضوعات ، با ذكر دليل هر قول ، بحث را ادامه مىدهيم : تعريف فسخ فيروزآبادى آورده است : الفسخ الضعف و الطرح و إفساد الرأي و النقض و التفريق و الضعيف العقل و البدن .