3 . و الأعمام و الأخوال . و السبب قسمان : زوجيّة و ولاء . « 1 » شهيد ثانى و محقق اردبيلى در شرح كلمهء « نسب » مىنويسند : هو اتّصال بين شخصين بسبب الولادة ، و السبب هو اتّصال خاصّ بينهما به غير ذلك . « 2 » خلاصهء آنچه بيان شد ، آن است كه اسباب و چيزهايى كه باعث مىشوند ، انسانى از انسان ديگر ارث ببرد ، دو گونه است : 1 . سبب قرابتى : كه بين مورّث و وارث نسب قرابتى باشد ؛ 2 . رابطهء سببى : كه شارع مقدس آن را معين كرده ، و آن‌ها را به دو سبب منحصر كرده است : « زوجيت » ، و « ولاء » . بنابراين دانسته مىشود ، كه ارث سبب ديگرى ندارد . علامهء اردبيلى فرموده كه حصر اسباب ارث در موارد چندگانهء ياد شده حصر شرعى است . « 3 » اگر اين‌گونه باشد ، فرزند رضاعى و خواهر و برادر رضاعى ، و پدر و مادر رضاعى از يكديگر ارث نمىبرند ، و حديث نبوى « لحمة الرضاع كلحمة السبب » - كه قبلا به شرح آن پرداختيم - فقط مورد حرمت تزويج را شامل مىشود ، و ناظر به سرايت آن به بحث ارث نيست ، زيرا همان‌طور كه « نسب » تعريف شد ، فقط در موردى است كه ولادت صورت پذيرفته باشد . بلى اگر پيامبر صلّى اللّه عليه و آله مىفرمود : « يثبت من الرضاع ما يثبت من النسب » آن را به‌طور مطلق تفسير مىكرديم ، كه تمام آنچه براى نسب ثابت است براى رضاع نيز ثابت است ، ولى پيامبر صلّى اللّه عليه و آله فرمود : « يحرم من الرضاع ما يحرم من النسب » و اين جمله ، عبارت « لحمة الرضاع كلحمة النسب » را نيز تفسير مىكند . علاوهء بر اين ، گاهى نسب ثابت و ولادت حاصل شده است ، ولى كفر يا زنا كه از موانع

--> ( 1 ) . حسن بن على فاضل آبى ، كشف الرموز ، ج 2 ، ص 418 ؛ مهذب البارع ، ج 4 ، ص 326 . ( 2 ) . مجمع الفائدة و البرهان ، ج 11 ، ص 437 ؛ روضه ، ج 8 ، ص 20 ؛ ايضاح الفوائد ، ج 4 ، ص 170 . ( 3 ) . همان .