از ابى جعفر عليه السّلام نقل شده كه فرمود : چون خداوند بنده‌اى را دوست بدارد به او نظر كند و چون به وى نظر كند يكى از سه چيز را تحفه‌ى وى قرار دهد يا سردرد ، يا تب يا چشم‌درد » از رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله روايت مىكنند كه فرمود : « اگر مؤمن يك‌بار دچار تب شود گناهان وى همچون برگ درخت فرو ريزند و اگر در بستر افتد ناله‌اش تسبيح و فريادش تهليل است و پهلو به پهلو شدنش در بستر به منزلهء كسى است كه در راه خدا شمشير مىزند و اگر پس از آن به ميان برادرانش بازگردد و بندگى كند بخشيده خواهد شد ؛ خوشا به حال كسى كه توبه مىكند و واى بر بنده‌اى كه توبه‌اش را بشكند . البته توبه در حال سلامتى نزد ما محبوب‌تر است از بيمارى و مغفرت بعد از بيمارى . على بن حسين عليه السّلام فرمود : يك شب تب داشتن ، كفاره‌ى يك سال است چرا كه درد آن در بدن باقى مىماند . از ابى ابراهيم عليه السّلام نقل است كه فرمود رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله مىفرمايد : « بيمار ، چهار خصيصه و نشانه دارد : قلم الهى از نوشتن ( گناهان ) برداشته مىشود و خداوند به فرشتگان كاتب اعمال بندگان فرمان مىدهد تا هر فضيلت و كار نيكى را كه در زمان صحت و سلامتيش انجام مىداد هم‌اكنون هم براى او بنويسند . بيمارى ، هرگونه رنج و ناراحتى را در بدن وى دنبال كرده گناهان را بيرون مىكشاند و اگر او در اين حال بميرد آمرزيده خواهد مرد و اگر زندگى كند مغفور و آمرزيده زيست خواهد كرد . نقل است كه رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله فرمودند : زمانى كه مسلمانى مريض مىشود نيكوترين اعمالى را كه در زمان سلامتى انجام داده براى او مىنويسند و گناهانش همچون برگ‌هاى درخت فرو مىريزد . روايت است كه رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله تبسمى نمود ، پرسيدند : علت چيست ؟ فرمودند : تعجب از مؤمنى كه به خاطر بيماريش جزع و فزع مىكند و حال آنكه اگر مىدانست تا چه اندازه ثواب از ناحيهء همين بيمارى متوجه اوست حتما دوست مىداشت كه همواره مريض باقى بماند تا زمانى كه به ديدار حق‌تعالى ، خداوند عز و جل نايل شود . از امام جعفر صادق عليه السّلام به نقل از اجدادشان روايت است كه روزى امام على عليه السّلام به عيادت سلمان فارسى رفتند و به او گفتند : اى سلمان هيچ‌كس ، شيعه‌ى ما نيست كه بيمار شود مگر بواسطه‌ى اينكه گناهى از او سر زده است و آن درد از باب تطهير وى بر او وارد