محمد دريايى

852

دانشنامه طب اهل بيت ( ع ) ( فارسى )

اگر يك ماه بر اين دارو بگذرد درصورتىكه به اندازه‌ى نصف يك گردو و به‌طور ناشتا استفاده شود براى دندان‌درد ، و تمام عوامل غلبه‌ى بلغم نافع است و چون دو ماه بر آن دارو بگذرد براى تب و لرز مفيد است كه در اين حالت به هنگام خواب به مقدار نصف يك گردو از آن را به كار مىبرند و براى هضم غذا و هرگونه بيمارى چشمى در نهايت سودمندى است . و اگر سه ماه بر آن بگذرد براى صفرا و بلغم سوخته و براى هيجان و آشفتگى هرگونه بيمارى كه ناشى از صفرا باشد مفيد است و به‌طور ناشتا مصرف و ميل مىشود . و اگر سه ماه بر آن بگذرد براى صفرا و بلغم سوخته و براى هيجان و آشفتگى هرگونه بيمارى كه ناشى از صفرا باشد مفيد است و به‌طور ناشتا مصرف و ميل مىشود . و چون چهار ماه بر آن سپرى شود براى هرگونه تاريكى چشم و يا براى تنفس شخصى كه چون راه مىرود نفسش بند آمده و تنگى نفس دارد نافع است و در چنين شرايطى آن را شب ، هنگام خواب مىخورند . و اگر پنج ماه بر آن بگذرد روغن بنفشه تهيه كرده و به اندازه‌ى نصف يك عدس از اين دارو را با اين روغن مخلوط نموده و در بينى كسى كه دچار سردرد شديد است مىريزند . سودمند خواهد بود . و چون شش ماه بر آن بگذرد به مقدار يك عدس از آن را تهيه كرده و با روغن بنفشه مخلوط كرده در بينى كسى كه درد شقيقه دارد از آن طرفى كه درد دارد مىريزند ( اين عمل بايد ناشتا و در اول روز باشد ) / درد شقيقه سمت راست در بينى سمت راست و درد شقيقه سمت چپ در بينى سمت چپ / و اگر هفت ماه بر آن بگذرد براى بادى كه در گوش است نافع مىباشد آن را با روغن گل سرخ ممزوج ساخته و به اندازه‌ى يك عدس در اول روز و به هنگام شب در گوش مىچكانند . و چون هشت ماه بر آن سپرى شود براى صفراى شديد و بيماريى كه بيم خوره و جذام از آن مىرود مفيد است آن را با آب و روغن ( روغن كنجد يا روغن زيتون ) مىنوشند و بر روى موضع درد مىگذارند و آن را ناشتا به هنگام طلوع خورشيد مىخورند . و اگر نه ماه بر آن دارو بگذرد به اذن خداوند متعال براى تنگى نفس و انسداد و عروق و زياد خوابيدن و هذيان‌گويى در خواب ، ترس و بيم ، نگرانى و اضطراب مفيد است با روغن دانه ترب به هنگام ناشتا و به هنگام خواب به اندازهء يك عدس استفاده مىشود . و چون ده ماه بر آن دارو بگذرد براى صفرايى كه صاحبش را به ديوانگى رسانده و تب‌هاى داخلى و اختلالات عقلى نافع است از اين دارو به اندازه‌ى يك عدس برداشته با سركه و سفيده‌ى تخم‌مرغ مخلوط مىكنند و آن را ناشتا و به هنگام خواب با روغن كنجد يا زيتون مىنوشند . و اگر يازده ماه بر آن بگذرد براى سودايى كه صاحب بيمارى را به ترس و وسواس افكنده مفيد